Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Ziek zijn en beter worden

In een periode waar medisch gezien niet alles loopt zoals gewenst, bestaat de kans dat je in het ziekenhuis terechtkomt. Liefst niet al te lang, maar dat heb je helaas niet in de hand. De afgelopen week mocht ik doorbrengen in de Isala-kliniek in Zwolle. Een uiterst modern bouwwerk, ontworpen door het architectenbureau Alberts en Van Huut.

Het bureau is bekend geworden door het ontwerpen van spectaculaire, ook wel antroposofische bouwwerken, zoals De Nederlandse Gasunie in Groningen en de ING Bank in Amsterdam. De één vind het lelijk, de ander kan er geen genoeg van krijgen. Vast staat, dat het indrukwekkende bouwwerken zijn, zowel van buiten als van binnen.

In het Zwolse ziekenhuis beschikt men over ruim 1100 bedden en er werken ongeveer 6500 mensen waarvan de meeste in een fulltime functie. Organisatorisch vraagt dit ontzettend veel van de mensen, zowel van de patiënten als van het personeel.

In de centrale hal lopen mensen met groene hesjes die je proberen te helpen om zonder al te veel gezoek op de voor jou bestemde plek te komen. Na binnenkomst ga je met je legitimatie naar een apparaat en als je alle gewenste handelingen naar behoren hebt uitgevoerd, verstrekt het apparaat je een bonnetje met daarop een zogeheten ‘barcode’.

Op dat bonnetje staat(n) de afdelingen die je moet bezoeken en de verwachte vertragingstijden. Enige tijd geleden was ik bij iemand op bezoek op de vijfde etage. Naast mij liepen een man en vrouw in Staphorster klederdracht. Een mevrouw met een groen hesje vertelde de Staphorster meneer dat hij de barcode voor een apparaat moest houden.

De man kijkt met een enigszins verglaasde blik naar de mevrouw in het groene hesje en zegt dat hij boer is en niet over een bar beschikt. Verwarringen zullen binnen zo’n gigantische instelling altijd blijven bestaan. Er wordt veel over de gezondheidszorg gesproken. Het zou allemaal te duur zijn. Maar naar de veroorzakers wordt zelden gekeken. Heel vaak komen torenhoge kosten uit de kokers van de zogeheten managers.

Eigenlijk zouden we ons dáár meer op moeten richten. We moeten ons realiseren, dat er aan de gezondheidszorg veel geld wordt verdiend, maar in de gezondheidszorg werken tienduizenden mensen die zich letterlijk kapot werken, maar nauwelijks iets meer verdienen dan het minimumloon.

Ik heb veel bewondering voor al die bereidwillige handen aan het bed. Veel van die vaak jonge vrouwen (en soms een mannelijke medewerker) hebben een uitstekende opleiding achter de rug en dragen bij de uitoefening van hun taken een behoorlijke verantwoordelijkheid.

Een digitaal bloemetje leek mij wel op z’n plaats en ik heb dan ook vanuit mijn bed een stukje naar de Telegraaf gestuurd. In de krant van zaterdag 20 mei kunt u het lezen, maar voor de volledigheid zal ik het hier ook plaatsen.

“DIT VIND IK LEUK

Vanwege een medisch probleem verblijf ik enkele dagen in het ziekenhuis (Isala Zwolle). In deze tijd van mislukte formatiepogingen en geklep over de zorg, wil ik al die mensen bedanken die zich elke dag weer inzetten met al hun vermogen voor mijn welzijn (en van al die andere patiënten). We moeten zuinig zijn op deze mensen die werken vanuit een ’drive’ en niet uitsluitend voor het geld.

 

Enige persoonlijke aandacht en een glimlach aan je bed doen soms wonderen. Hierbij een digitaal bloemetje voor al die mensen die dit elke dag maar weer weten op te brengen.”

Henk Mulder

Als je in zo’n ziekenhuis spreekt met verschillende mensen, kom je erachter dat er best nog wel wat wensen bestaan. Denk alleen maar eens aan alle ‘hulpmiddelen’ in de meest ruime betekenis van het woord. Alleen al op de afdeling urologie (onder meer voor plasproblemen) worden verschillende katheters gebruikt. Aansluitingen, nippels, slangen en werking verschillen per soort. Dat geldt ook voor andere middelen en behandelingen.

Als de behandeling thuis moet worden voortgezet door een thuiszorgorganisatie, dan krijgt het personeel ook te maken met dat gebrek aan uniformiteit. Het is niet veel anders dan in de wereld van de elektronica. Uniformiteit in de oplaadapparatuur is nog ver te zoeken. Een adapter voor het ene apparaat past niet op een ander apparaat en hetzelfde geldt ook voor medicijnen. Eigenlijk is het één grote warboel die niet in het belang is van de patiënt.

Kortom, met enige inzet bij de betrokken partijen moet hier best iets aan zijn te verbeteren en moet er ontzettend veel kunnen worden bespaard. Maar daar zitten de producenten dan wel leveranciers niet op te wachten. Iemand die gewend is aan een bepaald type inhaler in verband met longproblemen, krijgt nu plotsklaps te horen, dat hij moet overstappen naar een ander (goedkoper) type, waar hij in de praktijk niets mee kan. Het alternatief is : het bestaande type zelf betalen.

De thuiszorgorganisatie in mijn omgeving heet Icare. Daar werken uiterst gemotiveerde vrouwen. Daarnaast beschikken zij over een schat aan praktijkervaringen en kunnen daar op een begrijpelijke wijze over vertellen. In mijn artikeltje richting de Telegraaf heb ik al opgemerkt, dat we ontzettend zuinig op deze mensen moeten zijn.

Wat zou het mooi zijn, als alle betrokkenen in de gezondheidszorg (inclusief de hulpbehoevenden) hun energie zouden besteden aan een méér efficiënte werkwijze. Goed luisteren naar de verpleegkundigen en patiënten in plaats van naar de managers kan hierbij enorm belangrijk zijn. De fabrikanten/leveranciers hebben hun zakken inmiddels over de ruggen van de patiënten méér dan voldoende gevuld. Hun invloed is inmiddels veel te groot geworden.

In onze moderne communicatiewereld wordt nog wel eens vergeten, dat een goede relatie bestaat bij de gratie van goede communicatie. En die goede communicatie is met name in de wereld van de zorg ver te zoeken. Laat de patiënt een mens blijven en niet verworden tot een printscreen.

 

Tags: , ,

Een Reactie op “ Ziek zijn en beter worden ”

  1. Arie Bovenhoff on 21 mei 2017 at 12:39

    Henk, mooi geschreven en ben het helemaal met je eens. Communicatie is ook luisteren.

Laat een reactie achter