Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Vrijheid

Het was 5 mei, Bevrijdingsdag en ook nog eens een stralende dag. We hebben nog steeds de mogelijkheid onze huidige vrijheid te vieren. Ik denk aan de tv-beelden afgelopen dagen massaal werden vertoond.

Beelden die lieten zien hoe de waanzin van de Tweede Wereldoorlog zich afspeelde. Beelden van onschuldige mensen die werden afgevoerd naar vernietigingskampen, waar ze werden uitgehongerd en via de gaskamers werden vermoord. We hebben het dan wel over miljoenen slachtoffers!

Beelden van onder meer de Normandische stranden, waar duizenden en duizenden militairen landden in hun pogingen ons te bevrijden. Pogingen die vervolgens ook weer hebben geleid tot duizenden doden. Beelden die inmiddels zijn ‘omgebouwd’ tot computerspelletjes. Want ook oorlog leidt tot big business.

Beelden op inmiddels onduidelijke, halfvergane zwart-wit foto’s met de portretten van mensen die ‘onderduikers’ hadden opgenomen. Het ging vaak om Joden want die moesten volgens Adolf Hitler en z’n aanhangers worden uitgeroeid. Beelden van treinen, volgepropt met mensen, richting vernietigingskampen.

Beelden, beelden en nog eens beelden. Er is over deze afgrijselijke periode miljoenen uren aan foto- en filmmateriaal beschikbaar en er zijn duizenden kilometers aan teksten over geschreven. En dan hebben we het ‘alleen’ nog maar over de Tweede Wereldoorlog.

Na afloop van die verschrikkelijke oorlog werd er gezegd; dat nooit weer. Hetzelfde werd ook gezegd in 1918, na afloop van de Eerste Wereldoorlog en na al die oorlogen ervoor. Vast staat, dat we een wereldwijde vrede nooit zullen weten te realiseren. De ‘vechtlust’ en vernietigings- dan wel overheersingsdrang zijn blijkbaar niet uit te roeien.

De afgelopen week was ik op bezoek bij een dame die het mocht beleven 87 jaar te worden. Haar kleindochter van 19 was ook op bezoek. Oma sprak over haar jeugd en kon er nog steeds niet over uit, dat zo’n beetje haar hele familie was uitgeroeid. Haar kleindochter liep op een gegeven moment even de kamer uit. Ze kon het niet langer aanhoren.

Later hoorde ik haar zeggen, dat ze wel wist, dat ‘het’ allemaal had plaatsgevonden, maar het ging haar verstand te boven. Haar voorstellingsvermogen liet het gewoon afweten. Ach, zo gek is dat niet. Deze week reed ik langs Lelystad en zag de replica van de Batavia liggen. Ik stopte voor een korte pauze om even de benen te strekken en mijmerde over de oorspronkelijke Batavia.

Mensen voeren toentertijd met dit soort vaartuigen naar de andere kant van de wereld. Velen overleden onderweg, onder meer door scheurbuik (vitamine C gebrek), een ziekte waarbij wij ons tegenwoordig nauwelijks nog iets kunnen voorstellen. Ik vind het al verbijsterend, dat men met de gebrekkige middelen waarover men toen beschikte, de heen- en terugreis wist te voltooien.

We beschikken tegenwoordig over een onvoorstelbare vrijheid. Een vrijheid die in veel gevallen te gemakkelijk als vanzelfsprekend wordt ervaren. We beschikken over de ‘geneugten’ van de digitale wereld. De afstand waar de Batavia vroeger een jaar over deed, leggen we nu af in een halve dag. We kunnen beeldverbindingen maken met iedereen over de hele wereld. We hoeven alleen maar enkele toetsjes te beroeren op een apparaatje dat nog niet zo lang geleden een mobiele telefoon werd genoemd.

We kunnen ‘whatsappen’, een nieuw werkwoord dat voor miljoenen mensen inmiddels een verslaving is geworden, we kunnen elk tv-programma bekijken en we kunnen eten en drinken wat we willen, of het nu gezond is of niet.

We kennen een vrijheid van meningsuiting en we kennen een vrijheid van religie. Ook als dat laatste betekent, dat we inmiddels vreemdelingen welkom hebben geheten die menen, dat vrouwen ondergeschikten zijn van de man en zelfs als hun eigendom moeten worden gezien. Anders gezegd; deze vreemdelingen zien vrouwen als een gebruiks- dan wel wegwerpartikel.

We kennen inmiddels vreemdelingen die een verblijfsvergunning hebben gekregen en toch verkondigen, dat homo’s, christenen en niet-religieuzen moeten worden uitgeroeid. We kennen mensen die zich volksvertegenwoordiger mogen noemen, maar die zich niet realiseren, dat ze niet voortdurend van ons geld over de wereld moeten fladderen, maar dienstbaar moeten zijn aan de eigen bevolking.

De zorg van hulpbehoevenden in eigen land is altijd nog belangrijker dan een gesprek met een president van een achterlijk land. En zo stond ik daar op die parkeerplaats te mijmeren, op de grens van het IJssel- en Markermeer en zag in de verte de replica van de Batavia.

Ik had de vrijheid om terug te keren of verder te rijden naar Enkhuizen. Niemand die mij een strobreed in de weg zou leggen. Als we willen en ons allemaal naar vermogen zouden inzetten, dan kunnen we enorm van onze vrijheden genieten. Maar het blijft op z’n zachtst gezegd vervelend, dat er telkens weer lieden zijn die geen boodschap hebben aan rechten en plichten, geen boodschap hebben aan het mijn en (het) dijn en menen dat ze kunnen beschikken over uw leven en dat van uw dierbaren.

Elke dag weer, en zeker op 5 mei, besef ik dat vrijheid helemaal niet vanzelfsprekend is. De geschiedenis bewijst telkens weer, dat er soms letterlijk en figuurlijk voor moet worden gevochten. Op deze uiterst zonnige dag was dit wellicht een ietwat treurige constatering, maar daarom niet minder waar.

 

 

Tags: , , ,

Laat een reactie achter