Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Uniformverbod?

Deel uit een artikel van Ton Nijhof.
Voor het volledige artikel zie sta-pal.nl

We noemen hem voor het gemak even Henk. Deze Henk is een soort neonazi. Hij wil de straat op in nazi-uniform, met hakenkruisen en al, met petten en laarzen – alles stevig geënt op de SS, de Wehrmacht of een andere Duitse elite-eenheid.

Links Nederland (en rechts Nederland trouwens ook) vindt eigenlijk dat dit niet zo moeten mogen.
Henk is een neonazi en dat valt nu eenmaal buiten de linkse multiculturalistische utopie. Maar het probleem is: Henk draagt die uniformen allemaal volledig vrijwillig.

Hij wordt niet gedwongen door zijn ouders, niet door zijn school [of kerk], niet door zijn vrienden. Het is gewoon een vrije keuze van hem en van zijn vrienden om zo door de straten te willen marcheren.

Als we de vrijewils-theorie van links Nederland (die de boerkini’s in Scheveningen nog wel willen toelaten, omdat het dragen ervan vrij gekozen zou zijn) zouden toepassen, zou tegen Henks diepere wens eigenlijk ook geen bezwaar mogelijk zijn. Toch is het wel in strijd met de Nederlandse strafwet. En die strafwet weerspiegelt weer een morele consensus.

De tekst van artikel 435a Sr. luidt als volgt:
Hij die in het openbaar kledingstukken of opzichtige onderscheidingstekens draagt of voert, welke uitdrukking zijn van een bepaald staatkundig streven, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste twaalf dagen of geldboete van de tweede categorie.

Dat betekent dat de boerkini, de boerka en de nikaab dus, net als het SS-uniform, kunnen worden aangepakt als overtuigend kan worden bewezen dat het hier om kledingstukken gaat die ‘uitdrukking zijn van een bepaald staatkundig streven’.

Het islamisme is, net als het nazisme, de onverholen uitdrukking van een bepaald staatkundig streven, anders dan onze democratie. Het streven namelijk om de democratie te vervangen door een theocratie. Op dit moment zijn duizenden jongeren uit Europese natiestaten weggetrokken naar het Syrische front om daar een kalifaat in te richten, gemodelleerd op de voorschriften van de ‘sharia’.

Boerka’s, nikaabs en boerkini’s zijn uniformen die bij uitstek passen binnen dat islamisme. Ook als die boerka’s, nikaabs en boerkini’s vrijwillig worden aangedaan (net als de nazi-uniformen die Henk en zijn vrienden willen dragen) dan moeten we de draagsters vertellen dat het heel jammer is dat we aan hun wensen niet kunnen voldoen.

En de reden is: omdat nu eenmaal de relatie tussen islamisme en de kledingvoorschriften die hier ter discussie staan, niet kan worden ontkend.[1]

De achtergrond van het uniformverbod, zoals opgenomen in de Nederlandse strafwet, is dat van een democratie niet gevraagd mag worden dat het ruimte geeft aan ideologieën die deze democratie willen opheffen.  En hier hebben nazisme en islamisme precies hetzelfde doel.

Dan doet het niet meer ter zake of de godvruchtige of hun-eigen-identiteit-bepalende dames uit de praatprogramma’s waar veelal linkse Nederlanders mee gepreoccupeerd zijn, aan de symbolen van volledige vrouwelijke bedekking een hele andere inhoud willen geven.

Dat is even irrelevant als het opvoeren in een praatprogramma van iemand die de neonazistische uniformen ‘uit vrije wil’ wenst te dragen en zonder ook maar de bedoeling te hebben zich daadwerkelijk te associëren met overtuigde neonazi’s. Die symbolen van het hakenkruis en de riem met doodskop zijn nu eenmaal gekaapt.

Jammer voor degene die deze kleding uit vrije wil wenst te dragen en zonder dat hij daar verder iets mee bedoelt. Dat is een offer of een inschikkelijkheid, die van alle burgers in een democratie mag worden gevraagd. Omwille van het behoud van dezelfde democratie.

Kortom: het dragen van kleding die een ander staatkundig streven tot uitdrukking brengt, zoals boerka’s en bepaalde hoofddoekjes, kan gewoon worden verboden, net als de nazi-uniformen. Of mag dat pas wanneer zij erin geslaagd zijn een wereldomvattende oorlog te ontketenen?

Daar heeft het nu al schijn van.

[1] Bardot, Fallaci, Houellebecq en Wilders, Paul Cliteur, Uitgeverij de Blauwe Tijger 2016.

Tags: , , ,

Laat een reactie achter