Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Telefoon

Eigenlijk is het geen telefoon, maar een kleine mobiele zakcomputer waarmee je ook kunt telefoneren, wat we tegenwoordig ‘bellen’ noemen. De ‘vaste’ telefoon hebben we onlangs afgeschaft. Er werd nog nauwelijks gebruik van gemaakt sinds mijn vrouw en ik beschikken over een zogeheten smartphone.

Voor de prijs van een ‘vast’ jaarabonnement dat nog nauwelijks wordt gebruikt, koop je twee van die mobiele apparaatjes. In ons geval gaat het om het merk Samsung, type Galaxy J3. Dat zou één van de eenvoudigste zijn. Nee, we hebben niet gekozen voor Apple. We hebben al een ‘bureaucomputer’ van dat merk.

Daarnaast beschik ik over een zogeheten iPad mini, ook van Apple. Heel geschikt als mobiel ‘projectieapparaat’ dat je in je binnenzak kunt steken. Voor een Apple device (men spreekt tegenwoordig niet meer over ‘apparaat’ maar over ‘device’) moet je toch stevig in de buidel tasten. Maar om ‘aangepast’ met je relaties te kunnen communiceren, kun je de moderne digitale wereld niet negeren, wat niet wil zeggen, dat ik er ‘alles’ van begrijp.

Ik moet eerlijk bekennen, dat naast de onvoorstelbare mogelijkheden van zo’n apparaat/device, ik niet ‘smart’ genoeg ben om alle mogelijkheden van dat ‘zakdingetje’ te doorgronden. De vorige mobiele telefoon had na jarenlange trouwe dienst de geest gegeven, dus vandaar de overstap naar het nieuwe digitaal tijdperk.

Het is mij inmiddels gebleken, dat de mogelijkheid om te telefoneren slechts een ondergeschikte functie vervult op dat apparaat. Na verloop van tijd wordt het één grote reclamebox met berichten dan wel aanbiedingen waar ik niet om heb gevraagd. Op de meest gekke momenten hoor ik signalen waar vragen aan zijn gekoppeld. Vragen die ik niet begrijp en de ‘antwoorden’ die ik intoets, begrijpt het apparaat niet.

‘Ergens’ wordt mij gevraagd of ik Bluetooth-thetering wil. Ik zou het bij God niet weten. Ook kan ik overschakelen naar ‘Google Play Films’ of misschien wil ik ‘Samsung Push Service’ of ‘Hangouts’ wel gebruiken. En ja, natuurlijk kun je er ook mee ‘WhatsAppen’. Maak je van die laatste mogelijkheid gebruik, dan kun je tekstberichten versturen en er zelfs een foto ‘aanhangen’.

Nu zijn mijn vingers te dik om even vlot een berichtje in te toetsen, dus druk ik vaker op de returntoets dan op het alfabet. Vaak bestaan de berichten die ik ontvang uit een soort primair spijkerschrift, vol met afkortingen waarbij ik dan weer een speciaal woordenboek nodig heb. Ook zijn vaak zogeheten ‘emoticons’ toegevoegd. Kleine tekeningetjes die de boodschap kunnen opvrolijken. Da’s dan wel weer grappig natuurlijk.

Terwijl ik dit verhaal typ, hoor ik een pingeltje, wat betekent dat er een ‘mailtje’ is binnengekomen. Het blijkt van “Feriepartner Danmark’ te zijn. “Der Frühling ist da! Eine schöne Jahreszeit in Dänemark ist im Anflug”, zo laat men mij weten. Nu heeft elk seizoen zijn charmes en dat laat Feriepartner Danmark mij dan ook elke seizoen weten. Want Feriepartner Danmark wil graag dat ik elk seizoen een huis via hen huur.

En zo ontvang je letterlijk honderden berichten met ‘spectaculaire’ aanbiedingen. Van trapliften, wondpleisters, energieleveranciers tot ‘waardebonnen’ die niets waard zijn en ‘adviezen’ hoe je binnen een week miljonair kunt worden. Dan heb ik het nog niet over de ‘sensuele’ berichten van Lieve Lia en Kokette Coby die hun ‘diensten’ bij kaarslicht en een goed glas wijn aanbieden.

Niet alleen op je mobiele telefoon, maar ook op je andere communicatieve apparaten/devices. Het overgrote deel van die berichten blijkt ook nog uit ‘neppers’ te bestaan. Je blijft ze ontvangen, ook als je dat niet wilt of ze tracht uit te schakelen.

Bij de aanschaf van het apparaat blijkt, dat je zelfs een aantal programmaatjes/apps niet eens kunt verwijderen. Ik weet het, de mogelijkheid om mails op je mobiele telefoon te ontvangen (en te versturen), hoef je natuurlijk niet te gebruiken, maar bij de voordelen ben je dan wel verplicht om ook de nadelen, en dat zijn er veel, te accepteren.

Gisteren stopten mijn vrouw en ik voor een ‘hapje en drankje’ langs de A28 ter hoogte van Staphorst bij Hotel-restaurant Waanders. Op het moment dat ik aan het tafeltje ging zitten, liet mijn mobiele telefoon mij (via een pingeltje) weten, dat ik mij in Staphorst bij Waanders bevond. Deze infantiele boodschappen zijn nu niet de berichten waar ik op zit te wachten.

Als je nu ergens bent verdwaald en jouw ‘device’ laat weten waar je zit, dan valt er nog iets voor te zeggen. Maar dan laat het apparaat het afweten omdat er dan meestal geen ontvangst is.

Vorige maand voerde ik een telefoongesprek met mijn fysiotherapeut en een half uur later ontvang ik een berichtje op mijn ‘smartphone’ van een concurrerende therapeut. Bij navraag bleken mijn fysiotherapeut en zijn collega/concurrent van niets te weten.

Hoezo, wet op de privacy. Of we nu worden gehacked, gehackt of gehakt, volgens mij bestaat er geen privacy meer. Wilt u een website bekijken, dan moet u meestal akkoord gaan met ‘cookies’, want die zouden het voor u gemakkelijker maken om de volgende keer op dezelfde site te kijken. Dat dit slechts een deel van de waarheid is, wordt niet vermeld.

Uw mobiele telefoon is niet uitsluitend bedoeld om mee te communiceren, maar is tevens de ‘snuffelhond’ die voortdurend aan, voor u ongewenste, personen en instellingen laat weten waar u zich bevindt. De tegenwoordige mobiele telefoon heeft net zoveel met privacy te maken als een hittegolf met sneeuwkettingen.

Dat moet toch een belletje bij ons laten rinkelen nietwaar?

 

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter