Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Schudden aan de Notenboom

BoomMuziek.
Een combinatie van klanken die kunnen ontroeren, troost kunnen bieden, vrolijk kunnen maken of kunnen afschrikken. Een wekelijks terugkerend item over dat merkwaardige fenomeen dat een mens weet te raken of af te stoten. Het ligt niet in de bedoeling te overtuigen, maar enkel te laten zien en te laten horen. Verschillende landen, verschillende tijden, verschillende mensen, verschillende muziek. Muziek en smaak, “ik vind het niks, ik vind het prachtig”. Gewoon schudden aan de boom en zien of er iemand is, die hetgeen eruit valt, kan waarderen.

Wilbert en zijn twee kaskrakers
Wilbert Huntington Harrison
(1929 – 1994)

Mijn laatste Notenboom was zoals ik zojuist zag van 22 januari 2016 en dat is op zijn zachtst gezegd een lange tijd geleden! Omstandigheden en drukte zorgden ervoor dat ik er niet toe kwam om een nieuw verhaal te bedenken of op te zoeken. Inmiddels verhuisde mijn CD-collectie van ‘beneden’ naar ‘boven’ en daarna begon ik de CD’s te digitaliseren en ze uitsluitend af te spelen via de computer. Deze heb ik aangesloten op mijn aloude Kenwood versterker met bijbehorende equalizer en verkreeg zo een Wall of Sound’ in mijn kleine kantoortje. Al digitaliserend en opnieuw genietend van vergeten muziek, kwam ik het nummer tegen waarover bijgaand verhaal gaat.

U heeft waarschijnlijk nog nooit van Wilbert Harrison gehoord, maar de kans is vrij groot dat ook u een nummer van zijn hand heeft. Vooral als u, net als ik, bent geboren in de jaren ‘50 en muziek uit uw jeugd in de platenkast heeft staan. Het gaat om het nummer ‘Let’s Work Together’, dat ook bekend is als ‘Let’s Stick Together’.
Wilbert Huntington Harrison zoals zijn volledige naam luidde, werd geboren op 5 januari 1929 en overleed op 65-jarige leeftijd in een verpleeghuis in Spencer, Noord-Carolina. Hij was zanger, pianist, gitarist en speelde ook nog mondharmonica.

Hij had in 1959 een nummer 1 hit met het nummer ‘Kansas City’, dat werd geschreven door het beroemde producenten- en schrijversduo Jerry Leiber en Mike Stoller die ook Elvis Presley onder hun hoede hadden.
Kansas City werd overigens vertolkt door honderden artiesten, waaronder ames Brown (1967), Brenda Lee (1961), Peggy Lee (1962), Wanda Jackson (1961), Sammy Davis jr. (1964), The Everly Brothers (1965), Tom Jones (1966) en Muddy Waters (1979). Zelfs de Beatles namen het in 1962 op voor hun elpee Beatles for Sale.

Het nummer stond in ieder geval verschillende malen in de hitlijsten en ook Wilbert Harrison verkocht er meer dan een miljoen exemplaren van. Er was alleen een klein probleem. Hij nam ‘Kansas City’ op bij producer Bobby Robinson, die het uitbracht op zijn eigen Fury-label.

Robinson kreeg echter, toen het nummer op zijn hoogtepunt stond, een proces aan zijn broek van een ander label (Savoy Records) waarbij Wilbert Harrison nog onder contract stond. Hij bracht de plaat namelijk in maart 1959 uit terwijl het contract van Harrison met Savoy nog tot augustus duurde. Een dure fout, want doordat de rechtszaak tot september 1959 voortduurde, was het voor Bobby Robinson onmogelijk om nieuwe platen van zijn nieuwe ster Wilbert Harrison uit te brengen.

Het hield Wilbert Harrison zelf niet tegen. Hij bleef gewoon optreden en opnemen, maar het duurde nog tien jaar voordat hij in 1970 weer een nummer 1 hit had met het nummer ‘Let’s Work Together (Part 1)’ bij het label Sue Records. Misschien een slimme zet, want hij had het nummer ook al eerder uitgegeven in 1962 bij het Fury-label van Bobby Robinson onder de naam ‘Let’s Stick Together’ en kon hij zo weer een proces voorkomen.

Before when things go wrong, as they sometimes will
And the road you travel, it stays all uphill
Let’s work together, come on, come on, let’s work together
You know together we will stand, every boy, girl, woman and a man
Oh well now, two or three minutes, two or three hours
What does it matter now, in this life of ours
Let’s work together, come on, come on

De tekst van beide nummers is nagenoeg gelijk. Prachtige tekst met de beste bedoelingen, maar zoals u reeds heeft gelezen, was Wilbert zelf niet echt voor samenwerken, want hij hupte van label naar label.

Werpt u nu eens in blik in uw platenkast, heeft u toevallig iets van Canned Heat in de kast staan? Misschien wel de ‘The Best Of’? Dan heeft u ook ‘Let’s Work Together’, want zo heet laatstgenoemde CD van de band. Status Quo, George Thorogood en…

Misschien is het eenvoudiger om te zeggen, welke rock & roll band bracht het niet uit? Zelfs ik, heb het vele, vele keren gespeeld in de Status Quo versie en het moet worden gezegd, met deze dampende dreun kreeg je iedere zaal plat.

Bent u van een iets latere generatie dan heeft u misschien ‘Let’s Stick Together’ van Roxy Music dan wel Bryan Ferry in bezit.
En heel misschien bevindt het nummer zich in uw videocollectie, want het werd ook nog opgenomen door The Kentucky Headhunters als soundtrack voor de legendarische film Harley Davidson en de Marlboro Man uit 1991 met Mickey Rourke en Don Johnson in de hoofdrol.

Wilbert Harrison stierf in 1994 in Spencer, North Carolina, in een verpleeghuis op 65-jarige leeftijd. In 2001 kreeg hij postuum voor zijn opname van ‘Kansas City’ een Grammy Hall of Fame Award uitgereikt.

Wat ‘Let’s Work Together’ of ‘Let’s Stick Together’ betreft, dat was in de vorige eeuw misschien nog zo, maar nu zeker niet meer.
‘Stick Together’ is inmiddels ‘Stik Alone’ geworden, maar dat hoort klaarblijkelijk bij de tijd waarin we nu leven…

Laat een reactie achter