Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Putins zelfvertrouwen

Door Victor A.C. Remouchamps

Het ziet er naar uit dat Putin dit voorjaar alle registers gaat opentrekken om zijn politieke doelstellingen te bereiken. Volgens een voorzichtige Westerse analyse zou Ruslands militaire apparaat pas rond 2020 gereed zijn voor expansie-avonturen, maar die voorspelling is achterhaald. Door de prijsopdrijving op de markt voor fossiele brandstoffen en de verhoogde olie- en gasopbrengsten kon hij de afgelopen jaren zijn defensie-uitgaven met meer dan dertig procent verhogen. Een percentage dat in schrille tegenstelling staat tot het door de NAVO gewenste, maar slechts door een enkele bondgenoot gehaalde 2 % van het nationale GDP.[1]

Na een lange periode van verwaarlozing lijkt het er op dat de Russische strijdmacht in de nabije toekomst weer in de buurt komt van de gevechtskracht van de jaren vĆ³Ć³r de val van de Muur en het uiteenvallen van de Sovjet Unie. Desondanks was die strijdmacht bij aanvang van de ā€Maidan-revolutieā€ nog niet in staat om enig militair succesvol avontuur buiten Russisch territoir te ondernemen, door te zetten en vol te houden om het Westen te testen op bereidheid en doortastendheid.

Aanvankelijk karakteriseerde voorzichtigheid zijn optreden in OekraĆÆne. Voorzichtigheid, omdat hij onzeker was over de wijze en intensiteit waarmee het Westen zou reageren op die initiĆ«le inmenging in binnenlandse aangelegenheden van de OekraĆÆne. Daarom wilde hij eerst de Europese Gemeenschap dwarsbomen met het formeren van een Euro Aziatische Economische Unie naar voorbeeld van de EU, waar naast Rusland voorshands Kazachstan en OekraĆÆne deel van moesten uitmaken. De ontwikkelingen in Kiev, begin 2014, waren een streep door die rekening, omdat hij zich gedwongen voelde met kracht te reageren. Immers, niet alleen zijn bondgenoot Janukovitsch moest het veld ruimen; de nieuwe OekraĆÆense machthebbers namen afstand van Putins plan voor een door Rusland geleide economische gemeenschap en tot zijn afgrijzen zochten zij zelfs aansluiting bij zijn economische aartsvijand nummer Ć©Ć©n: de Europese Gemeenschap.

Toen na de eerste schermutselingen in het Oosten van de OekraĆÆne bleek dat het Westen door het groeiende financiĆ«le spanningsveld tussen Noord Europese en Zuid Europese lidstaten en het verschuivende machtsevenwicht in het Midden Oosten en Noord Afrika, verdeeld reageerde op de voorgestelde economische tegenmaatregelen – en sommige lidstaten zelfs openlijk twijfelden aan de effecten daarvan voor Europa[2] – schroefde Putin het Russische aandeel in die schermutselingen in de zomer van 2014 aanzienlijk op door de proxy legertjes van de DPR en de LPR met militaire middelen te hulp te snellen en die strijdkrachten van de twee ā€œrepubliekjesā€ nĆ©t op tijd van een wisse ondergang te redden.

Het Westen reageerde opnieuw lauw en halfslachtig. Veel holle teksten en dreigend met de vinger wijzen. Geen coherente op militaire leest geschoeide vorm van tegengas vanuit het Westen. De groeiende verdeeldheid in het Westen en vooral het twijfelachtige en besluiteloze leiderschap van Barack Obama, de zwakste Amerikaanse president sinds George Washington, werkten als katalysatoren voor Putins zelfvertrouwen. Hij besloot zijn politieke inmenging – gesteund door een substantiĆ«le militaire gevechtskracht in OekraĆÆne -niet alleen voort te zetten, doch zelfs uit te breiden. Toen opnieuw Westerse krachtige militaire maatregelen achterwege bleven en het bleef bij de gebruikelijke retoriek, besloot hij vermoedelijk om zijn lang verborgen wens realiteit te laten worden: annexeren van de Krim.

Het scenario dat Putin gebruikt, blijkt (vermoedelijk zelfs tot zijn verbazing) succes te hebben. Zijn scenario kan in het kort als volgt worden samengevat.

  1. CreĆ«er in eigen land een paranoĆÆde atmosfeer door alle beschikbare nationale propagandamiddelen, zoals de door Moskou gestuurde media, in te zetten. (Media moeten ten dienste staan van de strijdkrachten, zoals de minister van Defensie Sergij Shoigu onlangs in een interview heeft gezegd). De berichtgeving moet er doorlopend op gericht zijn om tegenstanders van het door Rusland (en dus van zijn president) gevoerde beleid, af te schilderen als ā€œFascistenā€. Het voornaamste argument om agressie te plegen is Russen, waar ook ter wereld, te beschermen.
  2. Bestrijd met alle beschikbare middelen eventuele binnenlandse weerstand over de te volgen politiek. Tegenstanders zoals Boris Nemtsov[3], Sergei Yushenkov[4], Yuri Shchekochikhin[5], Paul Klebnikov[6], Mikhail Khodorkovsky[7], Anna Politkovskaya[8], Alexander Litvinenko[9], Sergei Magnitsky[10], moeten op welke manier dan ook, worden ā€œgeneutraliseerdā€.
  3. Militair optreden moet een agressief karakter hebben. Doelen moeten met een hoog operationeel tempo bereikt worden. De bezetting van het Krim schiereiland was binnen zeven dagen gerealiseerd.
  4. Benut regionale en lokale proxyā€™s om expansie-activiteiten een vleugje legitimiteit te geven. In dit geval de zogenaamde ā€œseparatistenā€, gesteund door ā€œvrijwilligersā€.
  5. Dreig met inzet van nucleaire middelen wanneer signalen er op wijzen dat het Westen heeft besloten krachtiger te reageren.

Eerste

Tweede

Het lijkt er op dat de verdeelde reacties in de achterliggende 12 maanden van het Westen Putin aangemoedigd hebben zijn destabiliserende activiteiten uit te breiden naar Charkiv en in een vervolgstap naar Mariupol. Hij heeft een strijdmacht in het grensgebied ontplooid om een greep te kunnen doen naar beide genoemde steden.

Inlichtingenbronnen hebben bevestigd dat in het zuiden van het door separatisten beheerste gebied 40.000 man gereed zijn om OekraĆÆense strijdkrachten die de regio ten oosten van Mariupol verdedigen vanuit het zuiden in de rug aan te vallen. Ook de Zwarte Zeevloot is in de hoogste staat van paraatheid gebracht.[11]

In het centrum van dat gebied staan verenigde strijdkrachten van de DPR[12] en de LPR, verenigd onder Ć©Ć©n Russisch commando, gereed om in voorkomend geval verdere gebiedsuitbreiding in het centrum te realiseren.

In het Westen van de OekraĆÆne staan 1400 parachutisten gelegerd in Transnistria gereed om Odessa aan te vallen.

Het offensief om de toegangswegen naar de Krim in handen te krijgen en de noordkust van de Zwarte Zee te beheersen, zal ongetwijfeld worden ondersteund door destabiliserende acties als oproer en onrust in het westen van de OekraĆÆne. Daarmee is de omsingeling van de OekraĆÆne in volle gang en vallen voor Putin alle puzzelstukjes op zā€™n plaats. Door de ontwrichting van de OekraĆÆne hoopt hij op een domino-effect en moeten MoldaviĆ« en bij succes GeorgiĆ« en wellicht delen van de Baltische staten de volgende dominostenen zijn, die omvallen.

In het oosten van MoldaviĆ« ligt een nationaal-zelfstandige politieke entiteit ā€“ Gagauzia ā€“ waar de meerderheid van de bevolking sterk pro-Russisch is; en Putin zal zonder enige twijfel de sympathie en loyaliteit van de bevolking van Gagauzia benutten. Daarmee slaat hij twee vliegen in een klap dood. De onrust zal zeker de pogingen van MoldaviĆ« – een voormalige Sovjet-republiek die net als OekraĆÆne en GeorgiĆ«, ambities heeft om zich van Rusland af te wenden en naar Europa te richten – doorkruisen. MoldaviĆ« heeft overduidelijk laten blijken dat zij niet alleen lidmaatschap van de EU , maar ook van de NAVO nastreeft.

Ook GeorgiĆ« zal niet uit de greep van Rusland kunnen blijven. Putin heeft nu al het 49ste leger opdracht gegeven zich voor te bereiden om ā€ongeruste etnische entiteitenā€ in dat land te beschermen

Behalve Donetz en de Krim hebben andere regioĀ“s als AbchasiĆ«, Zuid OssetiĆ« en Chechnia al kennis kunnen maken met het succesvolle bevrijding- annex expansiebeleid van Putin. In 2008 heeft Putin AbchasiĆ« en Zuid OssetiĆ« bezet en beide zogenaamde zelfstandige entiteiten zijn afgelopen week in de Russische Federatie ā€œgeĆÆntegreerdā€. Wanneer het Westen bij zijn onvolwassen benadering van Rusland blijft, is Putin hard op weg om (een deel van) de voormalige Sovjet Unie in ere te herstellen! Een illusie? Dat dachten Westerse voorspellers ook van de OekraĆÆne!

[1] Alleen Estland, Griekenland, Groot-Brittanniƫ, VS en ook Polen liggen boven of op die 2%. Nederland haalt met creatief rekenwerk met moeite de 1%.
[2] Westerse financiĆ«le experts vermoeden dat RuslandĀ“s financiĆ«le reserve die problematiek eenvoudig zou kunnen opvangen.
[3] Belangrijkste tegenstander van Putin, begin 2015 in Moskou vermoord.
[4] Liberale politicus. Vermoord in 2003.
[5] Onderzoeksjournalist. Radioactief vergiftigd.
[6] Onderzoeksjournalist, in Moskou in 2004 doodgeschoten.
[7] In 2005 tot tien jaar gevangenis veroordeeld.
[8] Verslaggeefster, in 2006, doodgeschoten in Moskou.
[9] Ex KGB, klokkenluider, In 2006 door middel van Polonium vergiftigd.
[10] Advocaat. Doodgeslagen in de gevangenis.
[11] 50 schepen, 18.000 man, inclusief een helikopterregiment
[12] DPR: Donetz Peoples Republic, LPR: Luhansk Peoples Republic

Tags: , , ,

Laat een reactie achter