Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Onbesproken gedrag

Originele foto: Jos van Zetten

Mijn aandacht werd er weer eens op gevestigd door ‘Het briefje van Jan’ (Dijkgraaf) vandaag (25/11) op ThePostOnline. Het briefje is gericht aan Femke Halsema en ook worden enkele ‘illustere’ GroenLinkse politici, inclusief hun walgelijk verleden, besproken.

Ooit werd het gepeupel voorgehouden, dat een politiek bestuurder van onbesproken gedrag moest zijn dan wel een voorbeeldfunctie moest vervullen. Daar is uiteraard niets van terechtgekomen.

Politici hebben een geheel eigen beeld van normen en waarden. Ik heb politici wel eens horen zeggen dat zij zichzelf zien als afspiegeling van de bevolking.

Maar onder de bevolking bevinden zich ook criminelen. Er komen lieden voor die zelfs lichamelijk geweld niet schuwen. Een politicus moet zich dus een tikje voor de bips of een steviger lichamelijke aanpak kunnen veroorloven nietwaar? Politici blijven zichzelf hartstochtelijk ‘volksvertegenwoordiger’ noemen.

Jan Dijkgraaf heeft het in zijn briefje aan Femke Halsema (GroenLinks) over haar bizarre houding als burgemeester van Amsterdam. Er blijkt voor diverse, openbare locaties, ook in Amsterdam, inmiddels een verbod te bestaan op het dragen van gezichtsbedekkende kleding, ook wel het nikaab- of boerkaverbod genoemd. Maar Femke heeft verklaard: “Ik ben niet van plan dat verbod te gaan handhaven. Ik vind dat zo niet bij onze stad passen.” Anders gezegd, in Amsterdam ben je verkleed als mobiele tent van harte welkom.

Femke is dus niet van plan zich aan de wet te houden en komt daar ook nog lachend mee weg. Nu is dat in de politieke wereld heel gebruikelijk. Je neemt als politicus/politica beslissingen waar burgers zich aan moeten houden op straffe van een boete of zelfs celstraf, maar zelf lap je die regels aan je laars.

Voor diverse functies heb je een VOG (Verklaring Omtrent Gedrag) nodig. Maar als het niet zo triest was, zou je het lachwekkend kunnen noemen hoe gemakkelijk je zonder enige verklaring politicus kunt worden. En dat zogeheten strenge screeningsbeleid van diverse politieke partijen is natuurlijk een lachertje.

Ik heb het er vorige week al over gehad; mevrouw Bastiaansen (93) moet door een fout van het CAK plotsklaps € 20.000,00 betalen die ze niet heeft en topambtenaar Henk Brons, die ten onrechte ruim € 40.000,00 aan belastinggeld in z’n zak steekt, mag dat ‘gewoon’ houden omdat dat nu eenmaal zo is afgesproken.

In toenemende mate is van onbesproken gedrag (onberispelijk zijn, zo zijn dat er niets op valt aan te merken) van diverse politici geen sprake. Als je al die walgelijke affaires en miskleunen van de overheid en haar ‘dienaren’ van de afgelopen jaren financieel bij elkaar optelt, kun je met gemak enkele ziekenhuizen draaiende houden.

Als je al die ambtelijke miskleuners zou straffen zoals ook burgers worden gestraft, dan zouden er gevangenissen moeten worden bijgebouwd. En zoals gezegd; ook tuthola Halsema zegt met die arrogante smile van haar, dat ze de wet niet zal handhaven maar uiteraard wel maandelijks haar riante, door de wet geregelde, vergoeding wenst te ontvangen. Ik zou zeggen, een schop onder haar GroenLinkse kont zou meer op z’n plaats zijn.

Nogmaals, ‘Het briefje van Jan’ kan ik van harte aanbevelen, ook al omdat Jan ook nog eens wijst op het walgelijke handelen in het verleden van enkele andere GroenLinkse trawanten. Duurbetaalde minkukels waarover u op onze site al diverse malen hebt kunnen lezen.

Dan nog even iets over barmhartigheid. Het was Carola Schouten (CU) die onlangs opmerkte, dat ze het afschaffen van de discretionaire bevoegdheden (wel of niet toelaten van met name buitenlandse kinderen), ziet als een verbod op barmhartigheid. Nu geloof ik onmiddellijk, dat de visie van Carola is gebaseerd op haar geloofsovertuiging.

Maar waar blijft diezelfde barmhartigheid in het geval van de eerder genoemde, 93-jarige mevrouw Bastiaansen? En zo zijn er nog duizenden andere situaties die letterlijk om aandacht schreeuwen maar waar de gedupeerden geen luisterend oor vinden bij de volksvertegenwoordigers.

Nee, dat onbesproken gedrag en die voorbeeldfuncties van politici worden verkracht tot letterkundige gedachtekeutels. In toenemende mate zullen we de schandelijke gedragingen van politici moeten bespreken en blijven zorgen dat er over wordt gesproken. Onbesproken zal voortdurend moeten worden besproken en om in Sinterklaastermen te spreken: wie stout is krijgt de roe, wat ik dan weer vertaal in: een schop onder de kont exclusief een riante wachtgeldregeling.

 

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter