Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Nauwelijks kans op recidivegevaar

Ons strafsysteem is steeds weer onderwerp van gesprek. Moet er strenger of juist minder streng worden gestraft en behoeft een misdadiger dan wel moordenaar slechts tweederde van zijn straf uit te zitten om in de overige vrije tijd te kunnen resocialiseren?

Momenteel is het Volkert van der Graaf, de koelbloedige moordenaar van Pim Fortuyn, die weer eens zijn zoveelste pro Deo proces voert tegen de Staat. Volkert zegt te willen emigreren en wil dus af van zijn driewekelijkse meldplicht.

Uiteraard wordt hij bij zijn wens gesteund door zijn advocaat Willem Jebbink, die stelt dat er volgens psychiatrische rapporten nauwelijks kans bestaat op recidivegevaar (Tel.16/5). Anders gezegd bestaat er volgens deze jurist dus nauwelijks gevaar dat Volkert nogmaals een politicus overhoop schiet.

Maar de recidivekans wordt dus met de woorden van de jurist ook niet geheel uitgesloten. Een ietwat merkwaardige redenering. De kans dat mijn huis in de brand vliegt, is nauwelijks aanwezig. Toch beschik ik over een brandverzekering. De kans dat u de hoofdprijs wint in de Staatsloterij of in een ander miljoenengokspel is nauwelijks aanwezig en toch doen er telkens weer miljoenen mensen aan mee.

De kans dat de vloeren instorten van bouwwerken die zijn ontworpen volgens hetzelfde principe als van het ingestorte parkeerdek van het vliegveld Eindhoven, is nauwelijks aanwezig. Toch mogen ambtenaren van enkele overheidsgebouwen niet te dicht bij elkaar staan. Die nauwelijks denkbare kans op instorting is dus niet geheel verwaarloosbaar.

Volgens mededelingen die op een persconferentie werden gedaan, is Pim Fortuyn geraakt door vijf kogels uit een pistool. Twee daarvan troffen hem in de rug, twee in het voorhoofd en een in de halsstreek. Allemaal koelbloedig voorbereid. Ik heb er nog steeds moeite me om dat goed tot me te laten doordringen. Twee kogels in de rug, twee in het voorhoofd en één in de halsstreek. En dat allemaal door een slachter die eigenlijk voor de rest van zijn miserabele leven opgesloten had moeten worden.

Maar in Nederland werkt dat nu eenmaal anders. Niet alleen in 2002 maar ook nu nog, vind ik dat deze waanzinnige killer een extreem lage straf heeft gekregen. Na zijn vervroegde vrijlating, bedoeld om te resocialiseren, heeft Volkert weinig gedaan aan dat resocialisatieproces. Hij kreeg een onderkomen in Apeldoorn plus € 900,00 per maand.

De meeste tijd brengt hij door bij zijn vriendin en dochter in Harderwijk. Het onderkomen in Apeldoorn houdt hij aan om bijstand te kunnen ontvangen. Alleen de wereld moet worden geresocialiseerd; Volkert niet. Aan een sollicitatieplicht heeft hij geen boodschap. Hij wil niet werken en noemt dat ‘dwangarbeid’. Van enige medewerking met de reclassering is nauwelijks sprake. De contacten met deze mensen verlopen volgens zeggen ‘stroef’.

Maar zoals zijn advocaat zegt, bestaat er nauwelijks recidivegevaar. In de ogen van Volkert zijn wij blijkbaar allemaal gek en is hij de enige met ‘gezond verstand’. Ik zou zo de namen kunnen noemen van politici waar Volkert op z’n minst ook een bloedhekel aan moet hebben. Is al wel eens onderzocht of hij inmiddels weer beschikt over een pistool?

‘Nauwelijks recidivegevaar’ betekent voor diverse psycho- en andere goochemologen blijkbaar, dat we moordenaars na een aantal jaren best weer het vrije veld in kunnen sturen. En ja, als ze helaas weer in herhaling vallen, wat zo af en toe nog wel eens gebeurt, dan hebben de slachtoffers dus gewoon pech gehad. Van enige kans op recidive was immers nauwelijks sprake?

Bij eventuele twijfel over de veiligheid van gebouwen, gaat de overheid dus uit van de stelling “We nemen het zekere voor het onzekere” en worden de bouwwerken voorlopig of definitief ontoegankelijk gemaakt. Er mag dan letterlijk geen enkel risico worden genomen.

Maar als er bij een moordenaar dan wel psychopaat sprake is van mogelijke recidive; althans men kan een volgende moord niet definitief uitsluiten, dan geldt blijkbaar de regel “We nemen het onzekere voor het zekere” en laten hem vrij, want je kunt nooit elk risico helemaal uitsluiten.

En deze bezopen, tweeslachtige redenering dienen we blijkbaar normaal te vinden.

 

 

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter