Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Natuur of cultuur?

In het verkeer geldt de regel: bij twijfel niet inhalen. In het menselijk verkeer blijken heel andere regels te gelden. We kunnen elkaar desnoods met woorden afslachten.

De verschillende interpretaties van teksten (de manier waarop men iets begrijpt of uitlegt) leiden heel vaak tot ellende en verdriet.
Toch kan het, gelukkig, gebeuren dat we met elkaar op hetzelfde spoor zitten. Met dat doel voor ogen schrijf ik dan ook zo af en toe een artikel.

De bereidheid om het met elkaar eens te worden, is helaas in veel gevallen niet al te groot. De verschillende meningen dan wel stellingen worden te vuur en te zwaard bestreden. Mensen kunnen liegen of het gedrukt staat. En heel vaak worden leugens dan ook gedrukt.

Hoewel er de laatste dagen veel over is gesproken en geschreven, wil ik er toch nog iets aan toevoegen. Ik heb het dan over de Oostvaardersplassen en de duizenden grote grazers die daar op een gruwelijke wijze de hongerdood vinden. In de visies van voor- en tegenstanders worden regelmatig de woorden ‘natuur’ en ‘cultuur’ gebruikt dan wel misbruikt.

Ik pak Van Dale er maar weer eens bij.
Natuur wil zeggen: niet door de mens gewijzigde omgeving of omstandigheden.
Cultuur wil zeggen: geheel van voortbrengselen van een gemeenschap.
In De Telegraaf van zaterdag (3/3) zijn twee pagina’s besteed aan de problematiek van de Oostvaardersplassen met de toepasselijke titel: “Een dodelijk poldermodel”.

Daarin valt onder meer te lezen: In 1996 stopt Staatsbosbeheer met actief beheer. Er werd gezegd: “Wij gaan niets meer doen en de natuur moet zichzelf maar redden.” Daar hebben we het dus al; de deskundigen van Staatsbosbeheer spreken over ‘de natuur’ terwijl dit gebied juist door de mens is gewijzigd, inclusief de omstandigheden en inclusief de plaatsing van omheiningen, bestaande uit hekken en prikkeldraad.

Nog enkele citaten uit het artikel: „Het is een kaalgeslagen bende”, zegt Yvonne Bierman van Stichting Welzijn Grote Grazers. „Een schande. Gisteren was hier nog een kudde edelherten. Die beesten hebben niets. Het water is bevroren, ze kunnen niet eens drinken, de stumpers.”

Oud-beheerder van het natuurgebied Nico Dijkshoorn beaamt het. „Er lopen nog 5200 edelherten, heckrunderen en konikpaarden rond. Vijf keer zo veel als volgens berekeningen kan. Ik schat dat nu dagelijks een tot drie kiepwagens met kadavers worden weggehaald. De beesten vallen gewoon om. En ik voorspel dat de grote crash nog moet komen.” 

Inderdaad is het voor duizenden grote grazers een dodelijk poldermodel. Een geheel van voortbrengselen dat door een menselijke gemeenschap is gecreëerd. Cultuur dus, en dat heeft niets te maken met ‘de natuur’. Er wordt gesproken over boerderij- en manegenormen enerzijds en ‘natuurlijke’ normen anderzijds.

Het verwijt van de Oostvaardersplassen huidige vorm supporters richting de tegenstanders, is dat de tegenstanders in dit gebied boerderij- en manegenormen willen toepassen, terwijl de natuur zichzelf moet zien te redden. Maar feitelijk gezien, IS er in het afgebakende gebied van de Oostvaardersplassen helemaal geen sprake van natuur. Het is door mensen bedacht en in de praktijk gebracht, dus cultuur en daarbij behoort een zorgplicht.

5200 (tweeënvijftighonderd) grote grazers die zich moeten zien te redden op een gebied ter grootte van een ‘postzegel’ zoals mijn vriend Henk Mulder onlangs opmerkte. We hebben het niet over de Poolse steppen, Siberische toendra’s of de welhaast oneindige gebieden in het Canadese Manitoba of Saskatchewan. Gebieden waar sprake is van een, inderdaad, keiharde natuur met zelfs natuurlijke vijanden, terwijl we het hier hebben over een klein, kunstmatig gecreëerd, moerasgebied tussen Lelystad en Almere.

Maar in dit door de mens gecreëerde cultuur- (en geen natuur) gebied van de Oostvaardersplassen kunnen de dieren geen tientallen kilometers afleggen, op zoek naar voedsel. Daar eindigt in de winter voor duizenden grote grazers de zoektocht naar voedsel bij een hek, waarachter mensen wonen die deze gruwelijke omstandigheden voor hen hebben ontworpen en geen boodschap hebben aan hun zorgplicht.

Dat beschouw ik eigenlijk als de grootste ‘misdaad’; blijven volhouden, dat ‘de natuur’ zichzelf maar moet zien te redden in een gebied dat weinig tot niets heeft te maken met een natuurlijke omgeving voor duizenden grote grazers.

Ik wil dan ook pleiten voor het afbouwen van dit waanzinnige project en deze prachtige dieren weer verplaatsen naar hun natuurlijke omgeving. Een omgeving waar ze in elk geval de ruimte hebben en niet worden gehinderd door menselijke gedachtekeutels over dierenwelzijn in ‘de natuur’.

 

Tags: , , ,

Laat een reactie achter