Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Misstanden in de rechterlijke en bestuurlijke macht (4)

Vrouwe-Justitia-660x443Ik weet niet meer precies of het nu hiervoor of hierna was maar ik heb ook nog betoogd dat ik mijn stellingen niet op lichtvaardige gronden baseer. Ik heb bijvoorbeeld te maken met een voormalige co-auteur annex uitgever van het gewraakte boek, annex medeverdachte, die tot vandaag, zelfs in rechte, volhoudt dat hij verklaringen van 3 belangrijke getuigen onder ede bij een notaris heeft laten deponeren.

Eén van die verklaringen onder ede is volgens Mauritz een verklaring van Faek Mustafa, die ook volgens het OM een goede vriend was van voormalige ‘hoofdverdachte’ Ali Hassan. Volgens die verklaring is Faek onbedoeld en ongewild getuige geweest van de moord op Marianne, gepleegd door Ali in de caravan van Wolfgang, en heeft hij dit op de dag van de moord aan de politie verteld.

De voorzitter zei toen iets als volgt: Maar ik kan toch ook morgen bij een notaris een verklaring laten deponeren dat ik zwart haar heb? Is dat dan waar? Ik antwoordde dat ik het onwaarschijnlijk vond dat een notaris daaraan zou meewerken omdat het evident is dat u blond bent. Bovendien heb ik altijd begrepen dat een verklaring onder ede bij een notaris eenzelfde bewijswaarde heeft als een verklaring onder ede voor de rechter en dat een valse verklaring bij een notaris ook het strafbare delict van meineed oplevert. Zou de voorzitter dit niet ook weten?

Vervolgens mocht Hans Mauritz het woord. Hij deed erg schamper over de aanklacht en vroeg zich af waarom hij 250 km naar Leeuwarden had moeten rijden en straks weer 250 km terug. Hij betoogde dat het boek onmogelijk smaad kon opleveren omdat het slechts verwoordde wat andere personen over Wolfgang hadden verklaard.

Bovendien had Wolfgang zelf in het laatste gesprek aan hem toegegeven dat hij meer wist over de moord en deze inderdaad door asielzoekers was gepleegd. Dat was de waarheid en niets anders dan de waarheid. Vol vuur herhaalde hij dat Wolfgang hem daarna emailwisselingen met OvJ Henk Mous had laten zien. Hij meende dat het zeer opmerkelijk was dat een voormalige verdachte rechtstreeks met de zaakofficier communiceert. Hij hechtte eraan te melden dat Wim Dankbaar daar niet bij was. Dus Wim Dankbaar baseert zich wat dat betreft op een aanname. Dat deed Wim Dankbaar wel vaker volgens Mauritz en daar kwamen grote ongelukken van!

Even laten bezinken. Want wat zegt Mauritz hier nu eigenlijk? Hij zegt dat Wim Dankbaar, zijn toenmalige co-auteur, compagnon en financier van het boek, niet mocht aannemen dat zijn verslag van het gesprek met Wolfgang de waarheid was. Dit ondanks het feit dat hij ook alle lezers van het boek verzekert dat het de waarheid is en sterker nog, zojuist verzekerde hij ook de rechtbank dat het de waarheid is. In feite impliceert hij daarmee dat ook de rechter niet mag aannemen dat wat hij zojuist onder ede vertelde de waarheid is.

Of zie ik dat nu helemaal fout? Dit staat nog los van de omstandigheid dat Mauritz voor het boek de wij vorm heeft gekozen, daarmee suggererend dat ik er wel bij was. Hij maakt dus zijn uitspraken de mijne. Maar nu mag ik opeens niet meer aannemen dat die uitspraken de waarheid zijn? Snapt u het nog? Vervolgens kwam Mauritz met een twist die voor mij geheel nieuw was. Hij beweerde dat Wolfgang hem had gemeld dat hij alles over hem mocht schrijven en hem met naam en toenaam mocht noemen.

De voorzitter had hier duidelijk grote twijfels bij. Zij citeerde Wolfgang dat hij niets meer met Mauritz te maken wilde hebben en aangifte tegen hem zou doen. Dat lijkt toch niet op de door uw beweerde toestemming? aldus de voorzitter. En toch is het zo! zei Mauritz gedecideerd. In de chronologie der zaken kon hij niet meer precies aangeven wanneer Wolfgang dit had gezegd, maar dat hij het had gezegd, dat was een zekerheid.

Ook had de voorzitter vragen bij de grote druk die Mauritz had uitgeoefend om de beweerde bekentenissen te verkrijgen. Zij citeerde ook een email van Mauritz aan Wolfgang: Als ons boek uitkomt heb jij een groot probleem en dat gun ik je niet op je oude dag. Ik mocht op het verhaal van Mauritz reageren waarop ik zei dat dit nu eenmaal de methoden van Mauritz waren en ik enige druk om de waarheid boven tafel te krijgen niet per definitie afwijs. Het OM doet tenslotte ook niet anders om bekentenissen te verkrijgen.

Voorts zei ik dat ik als co-auteur, compagnon en financier van het boek er toch te goeder trouw van mocht uitgaan dat hij mij de waarheid vertelt? De voorzitter liet weten dat zij had begrepen dat ik inmiddels gebrouilleerd was met Mauritz. Hevig gebrouilleerd, bevestigde ik. Ik heb ook uitgelegd waarom ik afstand van Mauritz en het boek had genomen. Niet alleen omdat hij de financiële afspraken niet nakwam maar vooral omdat ik na de verschijning van het boek tot de overtuiging kwam dat Mauritz over bepaalde zaken had gelogen, met name het bestaan van de zogenaamde kluisverklaringen die Mauritz in het boek (ook namens mij) gepresenteerd had als de graniet-harde bewijzen.

Niettemin had mijn eigen onderzoek naderhand wel uitgewezen dat de verklaringen zijn gedaan aan Mauritz, maar dat hij heeft gelogen dat deze verklaringen onder ede bij notarissen zijn vastgelegd.

Kort daarop interrumpeerde Mauritz met de mededeling: Ik heb nieuws voor u. Dankbaar heeft geen afstand genomen van mij. Ik heb Dankbaar eruit geschopt! Een medestander die aanwezig was in de rechtszaal vertelde mij achteraf: Voor de buitenstaander was het eigenlijk een kolderieke vertoning. Twee verdachten die daar zaten voor exact hetzelfde vergrijp, samen een boek hebben geschreven, maar elkaar voor rotte vis uitmaakten. Mauritz heeft tijdens deze zitting in elk geval definitief bewezen dat hij de beweerde kluisverklaringen heeft gelogen.

Anders had hij ze aan de rechter overhandigd: Alstublieft! Hier zijn ze! Knappe rechter die mij nu nog durft te veroordelen voor smaad! Beste Wim, je begrijpt toch wel dat dat je daar zat en een paar maanden cel tegen je hoorde eisen, dat je dat maar aan één iemand te danken hebt? Dat die persoon Hans Mauritz heet? Kijk Wim, als die kluisverklaringen er zijn, dan had het OM deze zaak niet eens durven doen.
Een analyse als een klok!

Wim Dankbaar

Tags: , ,

Laat een reactie achter