Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Misstanden in de rechterlijke en bestuurlijke macht (3)

Vrouwe-Justitia-660x443Als ik ruchtbaarheid geef aan de stelling ‘Mijn buurman is een dronkenlap’ of ‘mijn buurmeisje heeft een lippenstift gestolen bij de Hema’, dan zou dat best waar kunnen zijn, maar die publicaties dienen geen algemeen belang. In dat geval is sprake van smaad en zijn de uitlatingen inderdaad onnodig grievend, hoewel die laatste term nergens in het wetsartikel staat.

Zij staan niet in verhouding tot een algemeen belang en rechtvaardigen niet de aantasting van de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer. De proportionaliteit is zoek. Het zou natuurlijk helemaal smaad zijn, of beter gezegd laster als de dader weet dat de beweringen niet waar zijn. Dat criterium hoeft in deze zaak echter niet te worden getoetst van de officier.

Blijkbaar legt de officier zich erbij neer dat de verdachten te goeder trouw mochten aannemen dat het ten laste gelegde de waarheid is en voldoende grond vindt in de beschikbare feiten. Wat blijft er dan nog over om te toetsen? Welnu, de vraag of het algemeen belang opweegt tegen de aantasting van de persoonlijke levenssfeer van Wolfgang. Ondanks het feit dat de officier voorbij wil gaan aan de vraag of het gestelde de waarheid is, noemde hij de stellingen ‘buitenproportioneel’.

Hij stelt hier in feite dat de stellingen niet voldoende het algemeen belang dienen ten opzichte van de aantasting van de privacy van Wolfgang. Maar is dat ook zo? Zijn stellingen als ‘De moord op Marianne is gepleegd in de caravan van Wolfgang’ of ‘Wolfgang is medeplichtig aan de moord op Marianne en het uitwissen van sporen’. inderdaad buitenproportioneel?

Kun je dat nog wel volhouden als je niet eens wilt onderzoeken of het gestelde de waarheid is en getuigen weigert om vast te stellen of het gestelde voldoende grond vindt in de feiten? De officier bleef (uiteraard) binnen de lijntjes van de zaak van Wolfgang. Het gaat hem erom aan te tonen dat ik op een ‘buitenproportionele wijze’ Wolfgang beticht van betrokkenheid bij deze moord.

De officier weet echter donders goed dat het mij om iets veel groters gaat. De officier weet dat ik al jaren claim en wil aantonen dat (de top van) Justitie vanaf de dag van de moord wist dat de moord in de caravan van Wolfgang is gepleegd. Door asielzoekers. De officier weet dat ik claim dat deze asielzoekers en ook Wolfgang en Ludger Dill respectievelijk een vrijgeleide hebben gekregen en uit de wind zijn gehouden door Harm Brouwer en Joris Demmink.

De officier weet dat Wolfgang en de weggesluisde Ali slechts ‘klein bier’ voor mij zijn. De officier weet dat het mij geen biet uitmaakt dat deze jongens van de haak zijn gehaald, omdat ik de ‘misdaadbestrijders’ die hiervoor verantwoordelijk zijn veel grotere misdadigers acht. De officier weet dat ik zijn voormalige bazen beschuldig van een immense samenzwering en cover-up van de ware toedracht. De officier weet dat Demmink op de voorkant staat van mijn boek als ‘Hoofd Doofpot’.

De officier weet dat ik zaaks- en persofficier Henk Mous een beroepsleugenaar noem, en ex HOvJ Annette Bronsvoort crimineel. De officier weet dat ik stel, dat juist zijn organisatie het Nederlandse publiek en de Tweede Kamer heeft voorgelogen met het zogenaamde rapport Ali H.

Maar dat mag ik allemaal blijven zeggen en schrijven zonder dat ik door één van deze lieden wordt aangeklaagd voor ‘smaad’. Of toch niet? Wordt Wolfgang gebruikt om mij de mond te snoeren om een veel grotere misstand aan de kaak te blijven stellen?
Terug naar de zitting.

Mijn advocaat kreeg het woord. Hij betoogde dat ik slechts een misstand wil blootleggen en daarvoor voldoende feiten en getuigen opvoerde om het gestelde niet als smaad te kunnen bestempelen. Bovendien dat het publiceren van deze feiten een groot algemeen maatschappelijk belang dient.

Hij vatte de misstand samen als het aantonen dat Jasper Steringa niet verantwoordelijk is voor de moord op Marianne Vaatstra. Dat er een alternatief scenario bestaat dat op feiten is gestoeld, feiten die het OM heeft genegeerd. Nadat hij uitgesproken was sprak ik de wens uit dat ik het verhaal van mijn advocaat nog enigszins wilde toelichten.

De voorzitter begreep dat niet zo, want ik had toch een advocaat om mijn verhaal te doen? Ja, zei ik, maar ik ben het niet helemaal eens met zijn verhaal en wil dat graag nog wat corrigeren. De voorzitter zei toen iets van: Ik denk niet dat uw advocaat dat leuk zal vinden. Welnu, dat maakt mij niets uit want het gaat in een rechtszaak niet om het belang of het (mogelijk gekrenkte) ego van de advocaat, maar om het belang van de verdachte die een podium behoort te krijgen om zijn verhaal zo goed mogelijk voor het voetlicht te brengen en waar nodig zijn advocaat moet kunnen corrigeren.

Toen mocht ik zeggen dat de misstand die ik wil aantonen niet zozeer is dat Jasper Steringa de moord niet heeft gepleegd, maar veeleer dat Justitie dat al vanaf dag één wist en de werkelijke moordenaars vanaf dag één buiten beeld hebben gebracht. Dat is de misstand waar het mij om gaat dat Justitie in deze zaak zelf crimineel heeft gehandeld! Ik werd bedankt voor de toelichting.

Wim Dankbaar

Tags: , ,

Laat een reactie achter