Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Krijgen of verdienen

Door de bank genomen, heb ik geen moeite met het hoge inkomen van een ander. Maar nu we het toch hebben over een ‘bank’, wil ik tegelijk wat aandacht schenken aan ING-topman Ralph Hamers, de man die nu drie miljoen euro per jaar gaat ontvangen in plaats van de huidige ‘luizige’ anderhalf miljoen.

Dan wil ik het vooral hebben over de felle verontwaardiging die hierover is ontstaan, al is de verhouding loon naar werken inderdaad soms ver te zoeken.

Topman Jeroen van der Veer (ex-Shell opperhoofd) en huidig voorzitter van de Raad van Commissarissen bij de ING Groep, verdedigde deze verhoging met de lullige vergelijking: ‘Ralph Hamers is eredivisie maar werd Jupiler League betaald’. Op dat voetballen kom ik nog wel even terug. Maar nu eerst die verontwaardiging, waarbij ik wil aantekenen, dat ik het ook een enorme smak geld vind.

Maar de hier en daar felle verontwaardiging, ook vanuit de politiek, vind ik op z’n zachtst gezegd nogal hypocriet. Zeker vanuit de politiek zie ik die ‘verontwaardiging’ uitsluitend bedoeld ‘voor de bühne’. Want veel van die politieke prominenten zitten na hun politieke loopbaan zelf in de één of andere royaal betaalde commissariszetel.

Ex-premier Wim Kok aanvaardde in 2003 enkele commissariaten, bij de ING Groep, TPG Post, Shell en de KLM. Deze commissariaten leidden tot enige discussie en kritiek, doordat Kok tijdens zijn bewind kritiek had geleverd op bestuurders van grote bedrijven en daarbij sprak van “ordinaire zakkenvullers” en van “exhibitionistische zelfverrijking” (Wikipedia). Maar de visie ná de actieve politiek wil nog wel eens wijzigen. Zeker als het gaat om het vullen van de eigen portemonnee.

Ook ex-premier Jan Peter Balkenende, thans lid van de raad van commissarissen van de ING, loopt met kilo’s boter op het hoofd, nadat hij tijdens zijn premierschap sprak over “Doorgeslagen bonuscultuur” en nu bij de inkomensverdubbeling van Ralph Hamers zwijgt in alle talen.

De ‘verdediger’ van Ralph Hamers, Jeroen van der Veer, ontving in 2008 10,3 miljoen euro voor het besturen van onze Royal Dutch Shell. Daarmee verdiende hij ruim 58 procent meer dan een jaar eerder toen hij zich moest zien te redden met een inkomen van slechts een ‘armoedige’ 6,5 miljoen euro. Zijn inkomen bestond uit een basissalaris + een algemene bonus + een bonus uit het lange termijn beloningsstelsel + een pensioenvoordeel. Deze componenten bij elkaar opgeteld waren dus goed voor het totale salaris van 10,3 miljoen euro.

We hebben nog een ‘bankman’ gekend. Die was me toch rijk man; inderdaad, dat was meneer Rijkman Groenink (ABN Amro). Die kreeg bij z’n vertrek in 2007 twee jaarsalarissen mee (totaal 4,3 miljoen euro), plus 26 miljoen euro aan opties en aandelen. Ergens begrijp ik die vergelijking van Jeroen met de voetbalwereld wel, wat uiteraard niet wil zeggen dat ik het ermee eens ben. Maar daar zal Jeroen niet wakker van liggen en Ralph Hamers ook niet.

Toch zie je nauwelijks enige vorm van verontwaardiging als het gaat over extreme bedragen in de voetbalwereld. Bedragen die per persoon soms gaan over tientallen tot honderden miljoenen euro’s.

Natuurlijk heb ik vroeger wel enkele jaren de voetbalplaatjes gespaard met daarop de portretten van de toenmalige sterspelers. Die zaten verpakt aan de binnenkant van een pakje sigaretten, dus je hoopte dat je ouders vooral veel zouden roken! In de straat waar ik woonde, woonden ook enkele spelers, waaronder Rikkert La Crois, van GVAV (het huidige FC Groningen). Maar een echte voetbalfan ben ik nooit geworden.

Er bestond nog geen shirtreclame en de topspelers hadden naast het voetballen nog een vaste baan. De vader van Ronald Koeman (de huidige trainer van het Nederlands Elftal), Martin Koeman, heeft aan zijn enorme inzet voor GVAV/FC Groningen als opperste beloning een SRV-wagen overgehouden. Hij is helaas in 2013 overleden. Andere ‘grootheden’ uit de Nederlandse voetbalwereld van 1950, 1960 en 1970 bereikten zelfs de status van eigenaar/filiaalhouder van een zaak in rookartikelen.

Het tegenwoordige voetbal is weer een heel ander verhaal. Jongens van nog geen 20 jaar kunnen via het ballenspel al de status van miljonair bereiken. Jongens als Cristiano Ronaldo en Lionel Messi beschikken inmiddels over een geschat netto vermogen van zo’n 250 tot 275 miljoen euro en ‘verdienen’ per jaar ongeveer 20 miljoen euro. Da’s nog even iets ander dan een SRV-wagen waarmee je vervolgens ook nog de kost moest zien te verdienen.

Ook de Nederlandse (ex)toppers hebben het niet slecht. Rafael van der Vaart staat op 16 miljoen euro en ontvangt jaarlijks nog zo’n vier miljoen euro. Arjen Robben is goed voor 37 miljoen euro en ontvangt jaarlijks nog zo’n 8 miljoen euro. Daarbij vergeleken is het inkomen van een simpele bankdirecteur ‘iets’ meer dan het minimumloon.

Er worden zelfs al jongens/jonge mannen gekocht en verkocht voor méér dat 300 miljoen euro. In de tegenwoordige Nederlandse clubs spelen jongens met onuitsprekelijke namen uit verre landen. Jongens die geen enkele affiniteit hebben met Nederland of de plaats (vestigingsplaats en plaats op de ranglijst) van de club en die ‘morgen’ weer worden verkocht aan een andere club, desnoods in een ander land.

We zien interviews met de spelers en horen bij verlies, dat ze niet in de wedstrijd zaten. Waar ze dan wel zaten, zal altijd een raadsel blijven. ‘We’ betalen met gemak 30 tot 60 euro voor een zitplaats en kijken naar een wedstrijd waarin soms niet wordt gescoord en waarin méér naar achteren dan naar voren wordt gespeeld. Ook zijn het nog wel eens droevige vertoningen die het aanzien niet waard zijn, maar wel een smak geld kosten.

Toch kunnen de clubs blijkbaar rekenen op een grote schare ‘supporters’ die telkens weer, ongeacht de plaats op de ranglijst, hun geld besteden aan een ticket en die telkens weer hopen dat ‘hun cluppie’ zal winnen, ook al is de kans erop kleiner dan het winnen van de hoofdprijs in de staatsloterij.

In tegenstelling tot de inkomens van de opperhoofden in de bankwereld, hoor ik nooit iemand klagen over de exorbitante bedragen waarmee wordt gesmeten in de voetbalwereld. Het was zoals het is en het is zoals het was. Sommigen krijgen wat ze eigenlijk niet verdienen en veel anderen verdienen eigenlijk wel meer, maar krijgen het niet. Het gaat altijd weer om een onbelemmerde confrontatie van vraag en aanbod; ook wel eens ‘marktwerking’ genoemd.

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter