Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Kopie

Soms zijn het kleine krantenberichten waaruit blijkt dat een klein land als Nederland zich heel klein kan gedragen. Het was een berichtje in De Telegraaf (18/11) dat mijn aandacht trok.

Het gaat over de gehandicapte Arnold van der Voort. Arnold beschikt over een parkeerkaart voor invaliden. Hij ging met zijn partner naar Schiphol en parkeerde zijn auto op een parkeerplek voor invaliden. Thuis had hij een kopie gemaakt van zijn gehandicaptenparkeerkaart en had die achter de ruit gelegd. Het originele exemplaar had hij nodig op zijn vakantieadres in Spanje.

Volgens Arnold een keurige oplossing omdat er slechts één exemplaar van zo’n gehandicaptenkaart wordt verstrekt. Nu krijgen vakantiegangers altijd te horen (ook van overheidsinstanties), dat ze nooit hun paspoort moeten afgeven, maar altijd een kopie. Een kopie, waar dan ook van, is geleidelijk tot ons dagelijks leven gaan behoren.

Wil je ergens een concert of ander evenement bezoeken, dan bestel je de tickets per computer. Die kan je vervolgens downloaden en uiteindelijk met je printer uitdraaien. Rijdt mijn vrouw in mijn auto, dan neemt ze een kopie van de autopapieren mee. Vorig jaar nog werd ze gecontroleerd en de politie complimenteerde haar zelfs voor het feit, dat ze de autodocumenten had gekopieerd.

Maar voor Arnold verliep de vakantie anders dan hij had gedacht. Bij terugkomst vond hij een prent van € 360,00 achter de ruitenwisser, omdat hij had geparkeerd zonder geldig bewijs. De kopie? Nee, dat is geen geldig bewijs. Dat is in dit geval alleen het origineel.

De Marechaussee, de politie, de rechter, kortom iedereen heeft begrip voor Arnold en aanvankelijk kreeg hij van de rechter een ‘korting’ van 90%. Maar Arnold vindt, dat hij geen fout heeft gemaakt en wil ook de overgebleven 10% niet betalen. Uiteindelijk wordt door de rechtbank Noord-Holland de sanctie omgezet in nihil.

De gemeente van afgifte, Zwolle, zegt niets te kunnen doen. “Dit is het landelijk beleid en dat moet worden gevolgd” zo krijgt Arnold te horen. Arnold hoeft dus na heel veel moeite niets te betalen, maar niemand, ook bij de overheid niet, kan hem vertellen hoe in het vervolg wel moet worden gehandeld. Dat men in de desbetreffende verordening achter het woord ‘origineel’ allen nog maar de woorden ‘of kopie’ hoeft in te voeren, is blijkbaar een onoplosbaar probleem.

Inmiddels gaat de overheid door met het opvoeren van geldverslindende toneelstukjes over de dividendbelasting, realistische belastingverhogingen, het belazeren van ouderen en het verspreiden van nepnieuws. En Arnold? Die kan blijkbaar verrekken. Die krijgt bij z’n volgende vakantie en gebruikmakend van een kopie van z’n gehandicaptenparkeerkaart, gewoon weer een vette prent achter de ruitenwisser.

Het doet mij denken aan een voorval dat ik vele jaren geleden zelf heb beleefd. Voor een aanvraag bij de overheid waren de namen van mij en mijn toenmalige echtgenote vereist. Nu was een maand vóór het behandelen van de aanvraag mijn vrouw plotseling overleden, dus kon men ‘de zaak’ niet behandelen, zo kreeg ik te horen.

Vervolgens heb ik een nieuwe aanvraag ingediend met de vermelding dat het verzoek moest worden gezien als van mij en wijlen mijn vrouw (inclusief haar naam). Uiteindelijk ging men akkoord omdat ik door de toevoeging van het woord ‘wijlen’ inclusief de naam toch had gezorgd voor twee namen, zo verklaarde de desbetreffende ambtenaar.

We leven inmiddels in de eenentwintigste eeuw, maar aan de bureaucratie is in veel opzichten nog weinig tot niets veranderd. Als het gaat over dienstbaar gedrag bij de overheid, geldt vaak: “There’s no business like slowbusiness”, of, zoals een goede kennis van mij opmerkte: “Gods molens malen langzaam, maar die van de overheid nog langzamer.”

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter