Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Hoezo respect?

Het had ook een andere voorgeschiedenis kunnen zijn. Maar in dit geval houd ik mij aan de ontwikkelingen in ‘de zaak’ Nicky Verstappen, het 11-jarige jongetje dat 20 jaar geleden is vermoord. Een spoor van de dader heeft altijd ontbroken, Totdat onlangs een DNA-spoor een 100% match opleverde. Van de desbetreffende ‘matcher’ ontbrak evenwel elk spoor.

In de media werden we geconfronteerd met de naam van Jos Brech plus ‘levensgrote’ foto. Dit met medeweten/instemming van het OM. Want nu er eindelijk een DNA-match was, wilde men ook de verdachte, dan wel eigenaar ervan opsporen. Uiteraard mag nog niet worden gesproken over ‘dader’, want dat mag alleen de rechter doen en dan ook nog pas na een ‘eerlijk’ proces.

Gelukkig werd Jos Brech al na korte tijd gearresteerd in de buurt van Barcelona en wordt hij uitgeleverd aan Nederland. Maar omdat Jos dus niet meer spoorloos is, hebben diverse media gemeend Jos Brech nu plotsklaps Jos B. te noemen en zijn foto wordt met een balkje onherkenbaar te maken.

Diverse media verdedigen deze hypocriete handelwijze met de verklaring’ dat de privacy van iedere verdachte wordt gerespecteerd (zie ook de column van Rob Hoogland in De Telegraaf van 28/8). Hier is sprake van een onvoorstelbare schijnheiligheid. Mocht Jos B. dus plotsklaps ontsnappen en wederom spoorloos zijn, dan kan men dus weer overstappen van Jos B. op Jos Brech en het balkje van de foto halen.

‘Respect’ en ‘respecteren’ zijn woorden die volgens mij nauwelijks ‘te pas’ en vooral ‘te onpas’ worden gebruikt. Wat is respect eigenlijk? Van Dale heeft het over: “eerbied uit hoogachting of angst”. Kijken we nog even bij ‘eerbied’, dan lezen we: “gevoel van bewondering op geestelijk en zedelijk vlak”.

Heb ik respect voor een verdachte van moord op een kind en bij wie een 100% match is vastgesteld? Ondanks het feit, dat de verdachte (nog) niet is veroordeeld, kan ik met de huidige informatie geen ‘gevoel van bewondering op geestelijk en zedelijk vlak’ voor hem opbrengen. Een krant of televisieprogramma maakt zich met het genoemde respect voor de privacy van de verdachte volslagen belachelijk en ongeloofwaardig.

Maar die vermeende eerbied dan wel gevoel van bewondering van de desbetreffende media voor de privacy van ‘de verdachte’ zal voornamelijk voortvloeien uit angst. Angst voor een proces, aangespannen door een slimme dan wel sluwe advocaat die de ‘belangen’ van de verdachte zegt te behartigen.

De volgende verklaring had ik geloofwaardiger gevonden:
Gezien de laatste ontwikkelingen en gelet op de ‘waarschuwingen’ van diverse juristen, vinden wij het te link om de van kindermoord verdachte Jos B. nog met z’n volle achternaam te noemen. Dat heeft uiteraard niets te maken met respect (eerbied en bewondering) voor de privacy van de verdachte. Vanzelfsprekend gaan we het portret van Jos ook weer onherkenbaar maken. Voor méér informatie over Jos, inclusief verhelderend beeldmateriaal, verwijzen wij naar onze publicaties/uitzendingen van vorige week. Liever een stempel van ‘hypocriet’ voor de kop dan een proces aan de broek.

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter