Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Hoezo privacy?

Wet op de privacy, Sleepwet of hoe men het ook wil noemen; een krappe meerderheid blijkt tegen de voorgestelde aanpassingen te zijn. Aanpassingen die als doel zouden hebben onze veiligheid te vergroten.

Maar de voorgestelde aanpassingen gaan de tegenstanders lang niet ver genoeg. Althans als het gaat over onze privacy. De kans dat onze privégegevens ‘op straat’ (in binnen- en buitenland) komen te liggen, wordt volgens hen te groot geacht, terwijl die in mijn optiek al lang op straat liggen.

Want volgens mij hebben we, met of zonder aangepaste wet, al helemaal geen privacy meer. De vergevorderde digitale, draadloze mogelijkheden hebben daar een eind aan gemaakt De laatste ontwikkelingen bij onder meer de digitale ‘vriendensite’ van Facebook hebben laten zien hoe gemakkelijk er is te ‘rommelen’ met privégegevens.

Nu maak ik geen gebruik van Facebook en soortgelijke digitale ‘vriendendiensten’, maar dat is nog geen garantie voor de bescherming van mijn privégegevens. Alleen al contact maken met de Belastingdienst (en ook andere instellingen) vraagt om een zogeheten DigiD. Dat is bedoeld voor de bescherming van uw en mijn privacy, zo wordt gezegd. Daarbij behoort dan weer het onvermijdelijke wachtwoord.

Maar deze digitale gegevens worden met het grootste gemak (of met iets meer moeite) door wizzkids en digitale criminelen gehackt. Anders gezegd, of u het nu wilt of niet, uw gegevens komen hoe dan ook ‘op straat’ te liggen. De ‘experts’ zeggen dan, dat u uw computer nog beter moet beveiligen.

Er wordt gesteld, dat we een zogeheten ‘tweetraps-authenticatie dan wel verificatie’ moeten invoeren, want alleen een wachtwoord blijkt niet meer te voldoen. Via die tweetraps-authenticatie krijgt u, naast het invullen van het wachtwoord, op uw mobiele telefoon (waar u dan wel over moet beschikken) ook nog een code toegestuurd en dan pas kunt u ‘inloggen’. En zelfs dat is geen garantie voor succes.

Daarnaast moeten we geen gelijke wachtwoorden gebruiken voor verschillende diensten, want dat blijkt bloedlink te zijn. Minstens eenmaal per maand alle wachtwoorden vervangen, wordt door de ‘deskundigen’ geadviseerd.

En als u uiteindelijk met veel moeite, van uw computer en mobiele telefoon een digitale bunker hebt gemaakt en een boekje bijhoudt met daarin al die ‘geheime’ wachtwoorden en codes, blijkt dat er ‘straks’ een ‘update’ via een drietraps-authenticatie moet worden ingevoerd. En vervolgens ervoor zorgen dat u het ‘codeboekje’ niet kwijtraakt.

Ook valt het mij op, dat tegenstanders van de zogeheten ‘Sleepwet’ met het grootste gemak allerhande privégegevens op het internet kwakken. Het is volgens mij zo, dat als je beschikt over een computer en/of een moderne, mobiele telefoon, het met de bescherming van je privégegevens is gedaan.

Kijk eens hoe gemakkelijk ‘vertrouwelijke’ gegevens van ziekenhuispatiënten zijn te kraken. En ook de ‘vertrouwelijkheid’ van uw gegevens bij zorgverzekeraars en overige ‘belangstellenden’ is niet altijd even vertrouwelijk. Handel in zogeheten vertrouwelijke gegevens is een miljarden business geworden.

Een gesprek (via mijn mobiele telefoon) met een ambtenaar van mijn gemeente over een aanpassing van mijn huis, leidde binnen twee uur tot mailtjes van leveranciers die zonnepanelen, trapliften, spouwmuurisolatie en scootmobielen verkopen. Mailtjes die ik vóór dat telefoongesprek met die ambtenaar nooit eerder heb ontvangen.

Gisteren sprak ik hierover met een kennis. Hij was onlangs bij de oogarts geweest voor een periodieke controle en bij thuiskomst had hij al twee nepmailtjes ontvangen met ‘super aanbiedingen voor zonnebrillen’ van het merk Ray Ban, waarachter in zijn geval het mailadres ‘hello@qkrww.com’ schuilgaat en niet het adres van Ray Ban.

Ik ben ervan overtuigd, dat wat ik ook doe, mijn mailadres steeds weer zal worden gehackt en dat ik mij daar als eenvoudig gebruiker niet tegen kan verweren. En zoals gezegd, mijn aanvankelijke privégegevens zijn voor de digitale criminelen ook wel te ‘verkrijgen’ via de Belastingdienst en andere gehackte overheidsinstellingen, ziekenhuizen, zorginstellingen, verzekeraars, banken en communicatiebedrijven.

Vrijdagavond heb ik via de Belgische zender Canvas naar de film ‘Tracks’ gekeken. Het gaat over de Australische schrijfster Robyn Anderson die een tocht met haar hond en vier kamelen dwars door Australië heeft gemaakt. Voor de spanning hoef je niet te kijken, maar de fantastische natuuropnamen maken veel goed.

Na afloop heb ik op diverse sites gekeken naar méér gegevens over de gebieden die Robyn heeft bezocht. En ja hoor; gisteren de eerste twee nepmails waarin mij ‘gratis’, als ‘gelukkige winnaar’, reizen naar Australië werden aangeboden. Ik moest van te voren wel enkele bitcoins kopen…

En dan lees ik zo’n bericht over een Zandsculpturenfestival in de gemeente Barneveld met vorig jaar 170.000 bezoekers. Maar omdat de initiatiefnemer één strekkende meter (nota bene zijn eigen grond!) heeft gebruikt van een gebied waarop geen evenementen zouden mogen plaatsvinden, hangt hem nu al een boete van € 20.000,00 boven het hoofd.

Letterlijk alle gemeentelijke ambtelijke energie, voor zover aanwezig in Barneveld, wordt gebruikt om deze man streng te straffen. Heeft dat iets te maken met mijn artikel over privacy? Ogenschijnlijk niet. Maar ik ben letterlijk verbijsterd over de gigantische energie (en hoeveelheid geld) die wordt besteed door overheidsbestuurders om iemand te straffen die eigenlijk een standbeeld verdient.

Ook in andere plaatsen en tevens op landelijk niveau houdt de overheid zich bezig met miljarden verslindende trivialiteiten, terwijl de extreem toenemende computercriminaliteit nagenoeg onbesproken blijft en waar ontzettend veel mensen in toenemende mate de lasten van ondervinden zonder zich er tegen te kunnen wapenen.

De moderne, digitale wereld heeft ontegenzeglijk veel voordelen, maar biedt aan criminelen letterlijk een schat aan inkomsten, met een pakkans van nul komma nul.

 

 

Tags: , , ,

Laat een reactie achter