Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Het zijn (en blijven) slechts woorden

DoofWe hebben het er al vaker over gehad. Waarom hebben zo veel mensen zo weinig vertrouwen in ‘de politiek’? We kunnen het erover eens zijn, dat de wereld om ons heen er niet eenvoudiger op is geworden. We beschikken dan wel over boeken waarin onze wetten en regels staan beschreven, maar het handhaven ervan stuit vaak op onoverkomelijke problemen. Gebeurtenissen die vandaag plaatsvinden, bestonden nog niet op het moment van het schrijven van de desbetreffende wetten en spelregels.

Politici gebruiken graag antwoorden als ‘ja mits’ en nee tenzij’. Aan het geven van concrete antwoorden hebben ze een bloedhekel. Het liefst zwelgen ze in taalkundige mistbanken.
Onder voorbehoud van de uitkomst van het bilaterale overleg zal deze minister alles doen wat in zijn vermogen ligt om de huidige situatie tot een aanvaardbare consensus te brengen waarbij zo veel mogelijk rekening zal worden gehouden met eerder gemaakte afspraken die in het verleden zijn gemaakt en nog niet tot resultaat hebben geleid en die leidraad zullen zijn bij het overleg, waarbij moet worden bedacht dat elk lid gebruik kan maken van zijn vetorecht, waardoor de onderhandelingen langer zullen duren dan aanvankelijk werd gedacht, waardoor een uiteindelijke beslissing misschien moet worden overgelaten aan een volgend kabinet.”

Van dit soort ‘kreupelhout’ kunnen politici mateloos genieten. In de dagelijkse, politieke praktijk lijkt het erop, dat onze bestuurders hier zelfs een geestelijk orgasme van krijgen. Er blijkt een online variant van het welbekende bordspel Scrabble te bestaan met de naam ‘Wordfeud’. Ik verdenk politici, maar ook mensen van onze ‘objectieve’ media ervan, dat zij in het geheim hun eigen versie hebben gemaakt van Wordfeud.

Zelfs in ‘mijn eigen’ Telegraaf las ik gisteren (20/7) in het hoofdredactionele commentaar op pagina 2 een zin waarvan ik dacht, wat wordt hier nu precies bedoeld. Het was een commentaar op het eigenhandig optreden van een club die zich “Soldiers of Odin” noemt. De hoofdredacteur schreef als eindconclusie onder meer: “Van de politiek mag verwacht worden, dat keihard wordt opgetreden tegen iedere vorm van eigenrichting.”

Tot op de dag van vandaag is mij nog steeds niet duidelijk wat nu precies met ‘keihard’ wordt bedoeld. Er wordt dus niet meer gesproken van ‘hard’ maar zelfs van ‘keihard’.

Politici gebruiken die zin ook vaak: “Er moet keihard worden opgetreden” en vervolgens gebeurt er niets omdat niemand schijn te weten wat ‘keihard’ nu precies is.

Een van de verklaringen van Van Dale luidt: ‘meedogenloos’, wat dus ‘zonder medelijden’ betekent. Het zijn vooral politici die menen wanneer zij ‘geschokt’ zijn, roepen dat er ‘keihard’ moet worden opgetreden, zonder erbij te vertellen wat ze hier nu precies mee bedoelen. Het voortdurend keihard verhogen van belastingen, laat ik ‘gemakshalve’ maar even buiten beschouwing.

Na de mislukte coup in Turkije werden we in ons land geconfronteerd met Nederturken dan wel Erdoganaanhangers die andersdenkende Turken met de dood bedreigen. Een bizarre, griezelige situatie. En meteen reageerden Koenders en Asscher met de ‘keiharde’ mededeling, dat we het hoofd koel en de handen thuis moeten houden.

Dat zijn toch uiterst geruststellende woorden. Je zult maar een Erdoganaanhanger naast je hebben wonen die weet dat jij een tegenstander bent van de, in jouw ogen, dictatoriale despoot. Misschien is het wel de Nederturk, of een van zijn vele medestanders, die volgens De Telegraaf van 19/7 opmerkte: “Hij (Erdogan) maakt ons trots op ons land (Turkije). Wij vormen zijn echte leger”.

En dan zie je het beeld van die bijna huilende Lodewijk Asscher die jou voorhoudt, dat je het hoofd koel en de handen thuis moet houden, terwijl je met smart zit te wachten op bestuurders die geen gedachtekeutels meer gebruiken als ‘substantieel’ en ‘buitenproportioneel’, maar durven op te treden. Misschien zelfs wel onconventioneel, wat wil zeggen dat men zich in bepaalde situaties niet onderwerpt aan bepaalde conventies. We mogen zo langzamerhand toch verwachten, dat die ‘keiharde’ woorden in realiteit worden omgezet nietwaar?

Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. Want het zijn onze bestuurders die voortdurend roepen dat er ‘keihard’ moet worden opgetreden tegen lieden die onze vrijheid en veiligheid bedreigen en vervolgens niets doen. Als je al die ‘keiharde’ oproepen niet met keiharde acties durft waar te maken, houd dan je mond. Praat niet over de ‘onderste steen naar boven halen’ als je niet eens in staat bent om een A4-tje op te tillen.

Eigenlijk kosten deze zijdezachte bestuurders ons alleen maar vrachten met geld. In hun eigen Wordfeud-versie bestaan alleen maar woorden als ‘commissariaat’, ‘bestuursvoorzitter’, ‘CEO, chief executive officer’, ‘aandeelhouder’, ‘burgemeester’, ‘commissaris van de koning’ en topfunctionaris’. Als het maar zoveel mogelijk geld en aanzien oplevert. Want dat is het doel waarnaar zij streven, om het bij hoge uitzondering maar eens met een rooie strijdkreet te zeggen. In de dagelijkse praktijk is dat vaak het enige waarvoor ze zich werkelijk keihard inzetten.

Wat het gepeupel onder ‘keihard’ mag verstaan, als het gaat over hun vrijheid en veiligheid, zal nog lang in nevelen blijven gehuld.

 

 

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter