Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Het bestaat helaas nog steeds (2)

Ach, ik zou nog honderden pagina’s kunnen vullen, vol met verbijstering en onbegrip, maar de mensen die ik ermee zou willen bereiken, zullen blijven volharden in hun, in mijn ogen dogmatische, opvattingen. Er werden in het grijze verleden en ook nu nog religieuze oorlogen gevoerd. Ik zie daar voorlopig ook geen eind aan komen. Daar hebben duizenden anderen ook al over geschreven.

De Amalekieten moesten worden uitgeroeid; de Sjiieten accepteren geen Soennieten en omgekeerd. Dan hebben we Jezuïeten, Mennonieten, Israëlieten, Islamieten en Antisemieten. U mag het lijstje zelf aanvullen. Denk maar eens aan de Deugnieten en Parasieten. Al die met elkaar strijdende mensen behoren volgens mij tot de Kierewieten.

Ja, ik weet het. Ik sla enigszins door. Ik wil alleen maar duidelijk maken, dat er duizenden religieuze groeperingen en sektes bestaan, allemaal met hun eigen interpretatie van de Bijbel. En veel van die groeperingen en sektes staan elkaar naar het leven.

“Soms vraagt het wat meer studie om te begrijpen wat de Bijbel bedoelt.” En al die miljoenen, nee, miljarden mensen op de wereld hebben het blijkbaar nog steeds niet begrepen. Bij al die verschrikkelijke slachtpartijen kan ik het nietszeggende antwoord: “Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk”, nu eenmaal niet accepteren. Sterker nog, ik zal het nooit begrijpen. Anders gezegd; ik kan en wil het door velen aanbeden Godsbegrip niet als enig geldende, serieuze levensovertuiging gaan beschouwen.

We zouden meer kunnen kijken naar wat ons bindt in plaats van wat ons scheidt.
En zo kom ik op mensen als Kees van der Staay en Gert-Jan Segers. Twee politici met een christelijke levensovertuiging, maar wel van twee verschillende politieke partijen. Gert-Jan Segers ruilde ooit de strenge SGP in voor de iets gematigder RPF (nu CU). Zo ver zal Kees van der Staay waarschijnlijk nooit komen. Ik heb de indruk dat het leven voor Kees niet streng genoeg kan zijn. Beide mannenbroeders hebben duizenden uren besteed aan Bijbelstudie, maar kunnen/willen toch niet tot Ă©Ă©n politieke partij komen.

En al vele eeuwen vechten mensen elkaar letterlijk de kerk uit omdat ze van mening verschillen als het gaat over de teksten in de Bijbel. Mensen met een religieuze levensovertuiging hebben hun eigen wil, dan wel identiteit ondergeschikt gemaakt aan de wil, dan wel visie van de Heer. Althans, de wijze waarop zij die wil/visie interpreteren.

Dan kom ik weer terug bij mijn visie met betrekking tot een waardig, zelfgekozen levenseinde. Ik heb Gert-Jan en Kees (inclusief hun geloofsbroeders en –zusters) hier diverse malen over horen praten. Hun stelling luidt, dat het leven een geschenk is van God en dat mag alleen door God worden beĂ«indigd. De christenen menen, dat ik die visie heb te accepteren (respecteren is heel iets anders), want voor hen bestaat er immers niets anders. Gelukkig heb ik nog de vrijheid om als andersdenkende, hen niet als volksvertegenwoordiger te kiezen. Zij weigeren immers mijn weloverwogen en intens doorleefde standpunten serieus te nemen.

En steeds maar weer dat belerende toontje. Ze krijgen vaak een enigszins meewarige blik in de ogen die een alles omvattende wijsheid moet uitstralen en laten duidelijk blijken, dat ze niets (willen) begrijpen van jouw onvermogen om te komen tot hun levensvisie. De evangelist Henk Binnendijk was een kunstenaar in het presenteren van onbegrip voor de niet-religieuze medemens. Als het aan Henk Binnendijk had gelegen, had ik vermoedelijk al lang niet meer bestaan.

Ik zou de religieuze predikers geloofwaardiger vinden als ze zonder enige schroom zouden uitdragen dat hun geloofsovertuiging hen verbiedt open te staan voor een zelfgekozen levensbeëindiging en niet steeds komen met verhullende argumenten waarom ik niet zou mogen kiezen voor het tijdstip en de wijze waarop, van mijn eigen levenseinde.

Hoezo verhullend, zult u zeggen. Telkens krijg ik weer te horen dat ik bij mijn visie geen rekening hou met de factor ‘eenzaamheid’, wat volgens de religieuze visie vaak de oorzaak zou zijn van de wens om het eigen leven te beĂ«indigen. Als ik dan wil praten over andere oorzaken, zoals verschrikkelijke, in mijn ogen mensonwaardige pijnen die zelfs niet zijn op te lossen met de meest zware pijnbestrijding, dan dien ik dat toch te zien als Ă©Ă©n van de ondoorgrondelijke wegen van God en mag ik mij daar niet tegen verzetten.

In diverse tv-interviews heb ik Kees van der Staaij steeds weer zien draaien naar zijn argument van de aan eenzaamheid lijdende mens. Kees zou gewoon voor z’n geloof/levensovertuiging moeten uitkomen en helder verklaren dat daarin geen ruimte past voor de waardige, zelfgekozen levensbeĂ«indiging, punt uit. Daarnaast dient Kees (inclusief geestelijk gelijkdenkenden) mij de ruimte laten voor een andere visie en niet trachten dat bij wet te verbieden en dus strafbaar te maken, hoewel de strafuitvoering bij een geslaagde poging wel heel moeilijk zal worden.

Ik heb het niet willen hebben over Ă©Ă©n religieuze visie in het algemeen. Behalve natuurlijk als op basis van zo’n religie wordt opgeroepen tot het doden/uitroeien van andere mensen. Nee, ik heb het willen hebben over de ongebreidelde macht van geestelijk leiders en fanatische evangelisten. Mensen die nu en in het verleden altijd weer aan de basis hebben gestaan van veel ellende en geweld.

Hetzelfde gebeurt namelijk ook in de politiek. Links, rechts, rood, groen of blauw, het zijn altijd de leiders die aan de basis staan van het geweld, nooit de onderdanen. En ik heb het willen hebben over de, in mijn ogen, onverdraagzame houding die ik nog wel eens tegenkom bij mensen die zich christen noemen, praten dan wel prediken over de liefde van God, maar mensen die het net even anders zien, laten vallen als een baksteen.

Dat het ook anders kan, heb ik mogen ondervinden in het ziekenhuis en bij een thuiszorgorganisatie. De verpleegkundigen die ik heb ontmoet, komen zonder uitzondering uit een christelijk milieu. Als het gaat over hulpvaardigheid, empathie en verdraagzaamheid, ook in de richting van andersdenkenden, zouden in mijn ogen starre, christelijke ‘leiders’ als Kees Van der Staaij en Gert-Jan Segers hier nog iets van kunnen leren.

Dat gezegd hebbende, wil ik eindigen met de ‘boodschap’ dat er voor mij geen reden is om te wanhopen. Ook in christelijke kringen hoor ik in toenemende mate adhesiebetuigingen voor mijn stelling, dat we mĂ©Ă©r moeten kijken naar wat ons bindt dan naar wat ons scheidt.

 

Tags: , , ,

Laat een reactie achter