Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Herdenken

Morgen is het weer 4 mei. De dag van onze nationale dodenherdenking. En elk jaar weer zijn er mensen, zoals nu de dominee Rikko Voorberg, die deze dag willen misbruiken voor andere doeleinden.

We moeten volgens Rikko op 4 mei ook de gestorven vluchtelingen herdenken die het leven lieten onderweg naar Europa en die wij ‘bedoeld of onbedoeld’ als slachtoffers hebben gemaakt.

Rikko wil met drieduizend witte papieren kruizen op het Rembrandtplein mensen dwingen om hier ook aandacht aan te besteden.

Nu is er al veel jaren over de aard van de dodenherdenking gesproken en ik heb ook al eens gelezen, dat er al meer dan zestig jaar herrie is om twee minuten stilte.

Aanvankelijk ging het om de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, maar sinds 1961 wordt officieel een ruimere definitie gehanteerd die alle Nederlandse oorlogsslachtoffers of omgekomenen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog omvat. De Indische gemeenschap houdt 15 augustus aan als Bevrijdingsdag, vanwege de Japanse capitulatie in Nederlands-Indië op 15 augustus 1945.

Het officiële gedenkschrift voor 4 mei luidt:
“Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties. Memorandum 2010”

Rikko is dus dominee die zijn gedachtekeutels onder meer uitdraagt in de Amsterdamse PopUpKerk (ja, u leest het goed), een zogeheten experimentele kunstenaarswerkplaats. Het zoveelste bewijs, dat Nederland een ‘prachtig’ land is waar bijna alles kan. Rikko heeft ook al eens laten weten, dat de gestrafte pedoseksueel Benno L. bij hem in de straat mag komen wonen; het liefst als buurman.

Ik heb Benno liever niet naast mij wonen en Rikko trouwens ook niet. Een duurzame, vreedzame situatie met deze mannen zie ik echt niet zitten, zeker niet als ze mij proberen te overtuigen van hun ‘gelijk’.

Volgens mij is Rikko op een legale wijze zo gek als een deur. Nu is elke dodenherdenking natuurlijk uiterst persoonlijk. Je kunt er ook niet ‘iets’ over schrijven waar iedereen zich in kan vinden. Zaken als leed en dood, zeker, maar niet alleen, als het oorlogshandelingen betreft, kun je hoogstens met woorden benaderen, maar het raken van de kern is schier onmogelijk. Ik kan alleen mijn eigen gevoel weergeven.

Die vierde mei en dan met name die twee minuten stilte, doen mij telkens weer denken aan al die miljoenen doden. De concentratiekampen, de stranden van Normandië waar vele buitenlandse jongens hun leven voor ons hebben gegeven en veel andere plaatsen van massaal geweld. Elk jaar weer denk ik tijdens die twee minuten (maar ook op andere tijdstippen) aan een situatie die was ontstaan als niet zoveel mensen zich hadden ingezet voor onze vrijheid.

Mijn voorstellingsvermogen schiet dan tekort. Vast staat, dat ik mijn huidige leven en het daarbij behorende welzijn heb te danken aan al die gesneuvelden die we tijdens 4 mei herdenken.

Ja, ook in de privésfeer hebben wij allen het nodige meegemaakt en dierbaren verloren. Dierbaren waar ik op elk moment van elke dag aan mag denken. Ik mag denken aan de fijne momenten die we hebben beleefd. Het zijn gedachten die van mij zijn en waarover ik geen belasting hoef te betalen. Nee, verdriet is niet aan ons voorbij gegaan. En aan de mensen die zeggen dat je het verdriet ‘een plekje moet geven’, geef ik als antwoord, dat ik zo’n plekje nooit heb kunnen vinden. Op de gekste momenten van de dag en de nacht beleef je het weer.

De gewonnen vrijheid in 1945 ligt ten grondslag aan alles wat we nu als vrijheid (inclusief knullige bestuurders) mogen beleven, inclusief alle fantastische momenten met mijn dierbaren en vrienden m/v. En voor al die gesneuvelden uit die periode die we samenvatten als Tweede Wereldoorlog wil ik best twee minuten stil zijn.

En tegen Rikko zou ik willen zeggen, ga met je 3000 papieren kruizen naar de stranden vanwaar al die mensen menen naar Europa te moeten komen. Ga dáár je bizarre bedenksels verkondigen en probeer respect te tonen voor onze beleving van dodenherdenking. Ik heb sterk de indruk dat Rikko zich nauwelijks realiseert hoe ook zijn gekke vrijheid is ontstaan.
En dáár hebben we het op 4 mei over! (Dat is mijn persoonlijke overtuiging.)

 

 

 

Tags: , , ,

Laat een reactie achter