Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Emancipatie

EEN GROOT AANTAL DAMES NEEMT DEEL AAN EEN EMANCIPATIEVERGADERING.

Een van de dames loopt naar de microfoon en vertelt:
“Ik heet Truus en ben 24 jaar getrouwd met Fred. Ik streek al die jaren trouw zijn overhemden maar op een gegeven moment had ik daar geen zin meer in.”
(Geklap uit de zaal)
“Ik zei vorig jaar: ‘Fred, jij strijkt die overhemden zelf maar, ik heb er geen zin meer in.’”
(Daverend applaus uit de zaal)
“De eerste dag zag ik niets veranderen. De tweede dag ook niet maar op de derde dag stond Fred ineens zijn overhemden zelf te strijken.”
(De zaal staat op z’n kop van enthousiasme)

Gesterkt door dit verhaal loopt er een tweede vrouw naar de microfoon.
“Ik heet Babs en ben tien jaar getrouwd met Pieter. Pieter heeft enorm last van zweetvoeten en om die lucht eruit te krijgen, moeten zijn sokken op de hand worden gewassen. Ik had daar geen zin meer in.”
(Luid gejuich uit de zaal)
“Ik zei tegen Pieter: was jij je sokken voortaan maar zelf.”
(De dames stáán op de banken)
“De eerste dag zag ik niets veranderen, de tweede dag ook niet maar op de derde dag stond Pieter mooi zelf zijn sokken te wassen.”
(Er wordt een wave ingezet)

Een klein vrouwtje loopt naar de microfoon.
“Iek geet Fatima en iek vijf jaar getraut mit Mohammed.
Mohammed wiel elke dag cous-cous eet. Iek altijd foor hem gekook maar gad daar geen sin meer in en seg: “As jij wil eet cous-cous, jij maar lekker self maak.”
(De zaal is niet meer te houden. Enkele vrouwen beginnen te huilen)
“De erste dag iek sie niks, tweede dag iek sie niks, maar derde dag iek sie weer klain beetje mit linkeroog.”

Laat een reactie achter