Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Een ‘gewoon’ Kamerlid

Na de hectische periode van de afgelopen weken, inclusief het definitieve aftreden van demissionair minister Jeanine Hennis, heb ik nog eens gekeken naar de actuele cijfers met betrekking tot het inkomen, dat een ‘gewoon’ Tweede Kamerlid ontvangt voor zijn/haar activiteiten (of het gebrek daaraan).

Ik kwam terecht op de site Parlement & Politiek. Daar spreekt men onder meer over de maandelijkse schadeloosstelling voor ‘gewone’ Tweede Kamerleden. De enkele aanhalingstekens zijn voor rekening van Parlement & Politiek. Want zo gewoon zijn Tweede Kamerleden blijkbaar niet.

Het kan dus ook ironisch worden bedoeld, of sarcastisch, spottend dan wel grappend, zo lees ik op de site van Onze taal. Ik wil die schadeloosstelling, samen met de overige vergoedingen, eens op een rijtje zetten.
€ 7705,27 per maand (€ 92.463,24 per jaar) is dus de basis schadeloosstelling.
€ 7397,04 (8% van de schadeloosstelling ) per jaar als vakantiegeld.
€ 7674,43 (8,3% van de schadeloosstelling) per jaar, wat is bedoeld als eindejaarsuitkering. Dit is conform de regeling voor rijksambtenaren.

Maar dan zijn we er nog niet.
€ 2670, 83 per jaar bruto als beroepskostenvergoeding.
De ‘gewone’ Kamerleden krijgen een ov-jaarkaart voor woon- werkverkeer, maar dan wel eerste klas. Dat zullen andere gewone burgers nooit krijgen. Die eerste klas bedoel ik dan. Maar ze kunnen ook kiezen voor een kilometervergoeding van € 0,19.
€ 4900,00 per jaar als vergoeding voor reiskosten buiten het woon- werkverkeer.
€ 590,00 per maand (€ 7080,00 per jaar) voor secundaire voorzieningen.

En dan mag het ‘gewone’ Kamerlid er ook nog zonder enig probleem maximaal 14% van de schadeloosstelling bij schnabbelen. Door de bank genomen interesseren de inkomens van anderen mij niet zo. Maar als luchtfietsers en minkukels m/v worden betaald met geld dat uit de staatsruif komt, ben ik een stuk kritischer. Die staatsruif wordt namelijk voor een groot deel gevuld met uw en mijn geld.

Als de politieke ‘uitkeringsgerechtigden’ dat geld ook nog krijgen als ze weinig tot niets doen en kunnen genieten, met als verdediging dat het nu eenmaal zo is afgesproken, dan zijn wat mij betreft de rapen gaar. Wie hard werkt, mag best goed verdienen, maar wie weinig tot niets doet, heeft volgens mij zijn/haar recht op een super inkomen verspeeld.

Telkens weer komen ‘gewone’ Kamerleden in beeld, die weinig tot niets hebben gepresteerd. Neem nu zo’n Ybeltje Berckmoes die ruim vijf jaar voor de VVD in de Tweede kamer heeft gezeten en in die hele periode muisstil is geweest. Ik lees ergens, dat ze daar 82 woorden heeft gesproken. Dat is per woord ongeveer 7000 euro. Ze heeft inmiddels een boek geschreven over haar rampzalige politieke optreden.

Ybeltje heeft na haar inactieve politieke periode duidelijk trachten te maken, dat ze eigenlijk niets mocht zeggen, dus keek ze volgens eigen zeggen veel naar Netflix. En ook Ybeltje kreeg al die jaren die schadeloosstelling plus vorstelijke vergoedingen voor zaken die ze eigenlijk niet uitvoerde. Ruim 2500 euro als beroepskostenvergoeding per jaar voor een abonnement op Netflix is toch rijkelijk veel. Want aan haar beroep deed ze eigenlijk niets. Dat mocht, volgens haar, niet van Halbe Zijlstra.

En dan te bedenken dat ex-Kamerlid Ybeltje niet de enige ‘gewone’ medewerkster is/was die haar zakken vult/vulde door vooral niet op te vallen en jaarlijks een bedrag van ruim zes cijfers incasseerde als aanwezigheidspremie.

Beroepskostenvergoedingen, secundaire voorzieningen, eindejaarsuitkeringen, reiskostenvergoedingen, vakantiegeld, terwijl je aanwezigheid kan worden gezien als één grote vakantie. ‘Gewone’ Kamerleden bestaan eigenlijk niet. Gewone burgers, zonder aanhalingstekens, bestaan wel. Dat zijn de mensen die al deze ‘vergoedingen’ bijeen moeten sprokkelen. De ‘gewone’ Kamerleden vinden deze geldsmijterij blijkbaar heel gewoon en vanzelfsprekend.

Op papier controleren ze de regering en stemmen in met voorstellen die uw financiële lasten verhogen. Uiteraard wordt ook hun eigen schadeloosstelling voortdurend aangepast. Dat is dan eenrichtingverkeer; het kan alleen maar méér worden. Daar hoor je geen ‘gewoon’ Kamerlid tegen protesteren.

Bij periodieke vragen naar deze waanzin hoor je deze ‘gewone’ Kamerleden altijd opmerken, dat dit nu eenmaal zo is afgesproken. Het gedrag van diverse Kamerleden doet mij denken aan dat kinderliedje uit een grijs verleden waarin de tekst voorkwam:
“Blijf zitten waar je zit, verroer je niet, houd je adem in en stik niet.”
Het liedje werd vroeger gezongen als men verstoppertje speelde. Ybeltje kon er maar geen genoeg van krijgen en ook voor veel van haar collega’s is/was het een topper.

Er is in die zin niets veranderd, behalve dat men voor het politieke verstoppertjesgedrag een gigantische smak geld krijgt. Althans, dat is nu eenmaal zo afgesproken, zingen de ‘gewone’ Kamerleden in koor. En dan hebben we het nog niet eens over de fenomenale wachtgeldregelingen waar ‘gewone’, gesjeesde Kamerleden gebruik van kunnen maken.

Al die riante regelingen gelden natuurlijk niet voor gewone burgers. Daarvoor zijn ze niet ‘gewoon’ genoeg.
Voor hen hebben de ‘gewone’ Kamerleden een ander lied geschreven:
Blijf werken tot u er dood bij neervalt
Sta pal achter onze schadeloosstelling
Accepteer alle belastingverhogingen
Schrik niet van de volgende aanslag
Want dankzij uw goedertierenheid
Hebben wij een fenomenale tijd.

 

 

Tags: , , ,

Laat een reactie achter