Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Een beschaafd land

Een uitstekende column vandaag (11/9) in De Telegraaf van Wouter de Winther, getiteld “Van rechtsstaat naar dorpsplein”. Wouter heeft het over de twee Armeense kinderen Lili en Howick die na 10 jaar procederen nu in Nederland mogen blijven. Wouter kritiseert terecht het traject dat hieraan vooraf is gegaan.

Er was sprake van openbaar getouwtrek door mensen – politici en meer of minder bekende Nederlanders – die meestal niet werden gehinderd door enige dossierkennis. Aan rechterlijke uitspraken bleek men geen boodschap te hebben.

Over één argument kunnen we het eens zijn; dit soort procedures mogen geen vele jaren voortslepen.

Ook kinderombudsman (in dit geval een vrouw) Margrite Kalverboer liet vorig jaar al weten geen boodschap te hebben aan acht eerdere rechterlijke uitspraken die moesten leiden tot uitwijzing, door op te merken “Een beschaafd land doet dit niet.” Je vraagt je af waarvoor we nog rechterlijke uitspraken nodig hebben als emoties gaan bepalen dat het anders moet.

Nu dient een beschaafd land volgens mij heel veel niet te doen, maar het gebeurt toch. In ons beschaafde land beschikken we over diverse talkshows waarin tranentrekkende betogen worden gehouden die soms best wel naïef zijn en lief zijn bedoeld maar soms ook dienen tot meerdere glorie van de desbetreffende politicus.

Ik herinner mij nog een uitzending van Pauw en Witteman (okt. 2011) waarin toenmalig staatssecretaris Henk Bleker (CDA), bijna tot tranen toe bewogen, asielzoeker Mauro uit Angola een briefje toeschoof met daarin een uitnodiging om, samen met Henk, mee te gaan naar de voetbaltopper FC Twente – PSV. Ik heb hier maar één woord voor; misselijkmakend.

Nu Lili en Howick mogen blijven, zal er een tsunami van emotie-tv ontstaan, met als doel om alle in ons land verblijvende buitenlandse kinderen die op basis van diverse juridische processen zijn uitgeprocedeerd, alsnog toe te laten. Het gaat immers om kinderen nietwaar?

Vervolgens zullen ook de eerder uitgezette ouders in het kader van de gezinshereniging natuurlijk weer terug mogen keren. Want we zijn immers een ‘beschaafd’ land? We zijn zelfs zo beschaafd, dat we de 34-jarige Soedanees Khalid Abdou Jone na 16 jaar illegaal verblijf in ons land en inmiddels door zijn diverse ‘optredens’, onder meer als kraker, bij de politie een bekende verschijning, een permanente verblijfsvergunning hebben verstrekt. Zelfs crimineel handelen staat een permanente verblijfsvergunning niet in de weg.

Hoe beschaafd zijn we eigenlijk? De politicus die zich graag beschaafd voordoet, Alexander Pechtold, heeft ooit eens opgemerkt, dat de Haagse politieke cultuur ‘allemaal veel vuiler en vunziger is dan mensen denken’. En als er nu één politicus is die bij mij steeds weer vuil en vunzig overkomt, is het Alexander wel. Hij heeft immers vele jaren ervaring?

Ik zie weer Stef Blok vorige week in het beklaagdenbankje zitten. Stef heeft in een ‘besloten’ bijeenkomst dingen gezegd en z’n twijfels uitgesproken over integratie en de multiculturele samenleving. En dat kwam Stef duur te staan. De bekende politieke roeptoeters eisten de kop van Stef op het blok. Er is immers niets mis met de integratie en de multiculturele samenleving ontwikkelt zich, op enkele ‘probleempjes’ na, uitstekend, zo riepen de politieke gieren in koor.

En Alexander Pechtold, de D66-goeroe, de man die meent dat hij alles beter weet, zichzelf voordoet als een beter mens, iedereen de maat neemt en een voorkeur schijnt te hebben voor het spel ‘List, Leugens en Bedrog’, zou Stef op z’n geheel eigen, uiterst onaangename wijze nog wel eventjes extra de oren wassen.

De verkiezingen in Zweden hebben duidelijk gemaakt, dat de integratie en de multiculturele samenleving zich niet ontwikkelt zoals men ons wil doen geloven. Maar dat mogen we niet hardop zeggen. Mensen als Pechtold en de mislukte stand-in van Barack Obama, Jesse Klaver, staan dan klaar om ons een stempel voor de kop te drukken met als opschrift ‘racist’.

Een politicus mag liegen dat het gedrukt staat, zich als heilige presenteren, beloften doen die vervolgens niet worden nagekomen, karaktermoord plegen, vuil en vunzig bezig zijn, zolang het maar niet opvalt.

Een politicus mag instemmen met schenkingen aan terroristische organisaties (en aan zichzelf, want dat is immers privé), door gebrek aan kennis dan wel gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel miljoenen over de balk smijten, krankzinnige wetten goedkeuren, de ogen sluiten voor misstanden en zich vervolgens ‘geschokt’ tonen. Een politicus kan zich vrijwel alles permitteren zolang het maar geen kritische geluiden zijn over (sub) tropische medeburgers.

De helaas overleden zanger Ede Staal zong het al (vertaald uit het Gronings):
Ik weet, er is een tijd van komen, en ook een tijd van gaan. En alles wat daar tussen ligt,
ja, dat is mijn bestaan.”

Politiek gezien is ook aan het bestaan van Alexander Pechtold een eind gekomen. Anders gezegd; hij is over de datum. Binnenkort geeft Alexander z’n fractievoorzittershamer aan een ander prominent D66-lid, neemt een sabbatical en krijgt vervolgens een nieuw, tweede leven als commissaris van de koning, wordt burgemeester of krijgt een andere fraaie, riant betaalde functie.

Want zo hebben ‘ze’ dat in een beschaafd land immers afgesproken? In een beschaafd land wordt natuurlijk niet met twee maten gemeten. Maar ‘discretionaire bevoegdheden’ voor wat betreft inkomen hebben voor politici evenwel gezorgd voor zéér riante uitzonderingsposities.

Tags: , , , ,

Laat een reactie achter