Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

De pijn van sancties

Het is al weer meer dan een jaar geleden, dat mij enkele berichten opvielen in de krant. “Bruut geweld in Egypte” en “Bloed en chaos in Egypte”. Dat laatste artikel had als openingszin: “Het Westen heeft definitief zijn invloed verloren in Egypte.

sochi-2014-260801_1920Waar ik de ‘link’ vandaan haalde, weet ik niet, maar ik moest gelijk denken aan ‘onze’ PvdA-minister van Buitenlandse Zaken, Frans Timmermans. Kort voor de bovengenoemde berichten hadden we vernomen, dat er zo maar één miljard euro (van vijf miljard weet men het nog niet zeker) is verdwenen in Egyptische, bodemloze putten, zoals het door de Europarlementariërs werd omschreven.

En toch bleef minister Frans Timmermans hartstochtelijk volhouden, dat we moeten dóórgaan met het storten van miljarden euro’s in bodemloze Egyptische putten om de ‘democratische transitie’ te bevorderen. Daar dachten, financieel uitgeperste, Nederlanders, die op dat moment in de omgeving van, of reeds onder, de nullijn zaten, totaal anders over.

Nederland (Europa) blijft dus strooien in bodemloze putten en dan te bedenken, dat al was vastgesteld, dat het Westen zijn invloed in Egypte definitief heeft verloren. Van deze waanzinnige Europese stortingen maken vele honderden miljoenen euro’s aan Nederlands belastinggeld deel uit.

Op dit moment leven we in uiterst roerige tijden en dan druk ik mij eufemistisch uit. Nederlandse politici hebben meningen over van alles en nog wat en veel van hun uitspraken laten het zweet bij mij tappelings over de rug lopen en de neuzen van mijn schoenen dreigen te barsten door het voortdurend krommen van mijn tenen.

Gisteren las ik een uitspraak van een woordvoerder van Frans Timmermans die opmerkte: “Wederzijdse sancties doen pijn, daar ontkom je niet aan.” Het stoort mij altijd mateloos als hotemetoten een mening hebben over mijn pijn, of vinden dat ik pijn moet lijden, terwijl ze zelf niets voelen.

Door het waanzinnig handelen van de despotische ex-KGB-er Vladimir Poetin, aangevuld met het uiterst ondoordacht, dan wel ondeskundig handelen van westerse politici, is het niet uitgesloten, dat we straks in een nog diepere recessie terechtkomen. Ik heb onlangs nog in mijn bijdrage van 26 juli ‘Het Kalifaat der Nederlanden’ opgemerkt, dat ons voorstellingsvermogen nog wel eens te kort wil schieten.

Wie had het in februari voor mogelijk gehouden, dat we nu, een half jaar later, aan de zoveelste koude oorlog waren begonnen, waarbij niets is uitgesloten. In februari dronk onze koning nog een pilsje met Poetin in het Heineken House in Sotsjin en werden onze gouden medaillewinnaars door dezelfde Poetin omhelsd. Inmiddels zijn door zijn trawanten 298 mensen uit de lucht geschoten.

In eigen land wordt deze despoot als held vereerd, wat niet zo verwonderlijk is als je zelf kunt bepalen welk ‘nieuws’ de mensen krijgen te zien en te horen. Voor ons is zijn megalomane optreden stuitend, maar ‘zijn’ bevolking wordt geestelijk op een andere wijze gevoed en zal, desnoods ‘met liefde’ de pijn dragen die ontstaat door diverse sancties dan wel het voeren van eventuele oorlogen. De geschiedenis kent veel voorbeelden van deze strategie.

Kom ik weer terug bij onze eigen politici. Als er eventueel pijn moet worden geleden, zijn zij er altijd van vrijgesteld. Onze Europarlementariër Hans van Baalen en velen met hem, vinden het vanzelfsprekend, dat ze naast hun riante inkomen, ook nog maandelijks € 4300,00 krijgen voor ‘kantoorkosten’ (voor paperclips en punaises etc.). Als je op deze uiterst riante wijze word ‘beloond’, kan er van enige pijn geen sprake zijn. Al deze graaiers vallen in de categorie ‘dat is nu eenmaal zo afgesproken’, wat er ook gebeurd.

Zij zijn het (onder anderen Van Baalen en Verhofstadt), die in dat verre Oekraïne stonden te raaskallen: “You are our friends” en allerhande beloftes deden. Hierdoor werd Grizzly Poetin behoorlijk op z’n desbetreffende lichaamsdeel getrapt en dat veroorzaakt nu de pijn bij al die belastingbetalers die het bestaan van lieden als Van Baalen en Verhofstadt mogelijk maken. En hun stompzinnige gebazel wordt op geen enkele wijze gestraft, laat staan dat ze pijn moeten lijden.

Ik herinner mij nog een actie uit 1990 van de VARA-jongens en meisjes, getiteld: “Help de Russen de winter door.” Ik hoor nog de kretologie van de gereformeerde Piet Bukman en CDA-politicus die toen uitriep: “Wie niet geeft, heeft geen hart in z’n lijf.”

Piet is inmiddels 80 jaar, maar zal zich nooit hebben gerealiseerd, of willen realiseren, dat zijn gebazel bij veel mensen pijn heeft veroorzaakt. Ik heb het dan over die mensen die geen nagels hadden om hun kont te krabben en van “Malle Pietje’ ook nog een schop na krijgen. Piet kan elke maand weer rekenen op een behoorlijke bijschrijving op z’n rekening.

De pijn van sancties dan wel oorlogen moet altijd worden gedragen door onschuldige slachtoffers, terwijl de veroorzakers in veel gevallen tot het einde der dagen kunnen baden in weelde.

Tags: , , ,

Laat een reactie achter