Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

De letter van de wet

In Breda greep een aantal buurtbewoners de 25-jarige Dimitri B. bij zijn kladden en vervolgens hebben ze hem aan de politie overgeleverd (Tel. 16/9). Het artikel vervolgt: “Hij wordt ervan verdacht woensdagochtend een 31-jarige vrouw met een mes te hebben gestoken in haar woning. De man is eerder al veroordeeld voor drie verkrachtingen.”

Dimitri werd bij zijn overmeestering tegen de grond gewerkt en dat is niet hetzelfde als ‘staande houden’. Dat mag volgens strafrechtadvocaat Jan-Hein Kuijpers alleen als er bij het ‘staande houden’ geen geweld wordt gebruikt.

We hebben het dus over een meervoudig verkrachter. Zonder het ingrijpen van de buurtbewoners had Dimitri gewoon door kunnen gaan met zijn verderfelijke activiteiten. Maar Jan-Hein en veel van zijn collega’s zien dat heel anders. Jan-Hein merkt nog op, dat bij het ‘staande houden’ van een verdachte emoties de overhand nemen en dat dit leidt tot ‘ongewenste dan wel verboden handelingen’.

Jan Hein heeft het erover, dat mensen voor eigen rechter gaan spelen omdat ze zich in de steek gelaten voelen. En Harriët Koelewijn van Slachtofferhulp merkt met betrekking tot de slachtoffers op: “Zij hebben namelijk het gevoel dat ze levenslang hebben gekregen, waardoor altijd een gevoel van onmacht overblijft.”

Jan-Hein en Harriët hebben het allebei over gevoel/gevoelens. Maar de slachtoffers en hun eventuele nabestaanden hebben niet alleen het gevoel dat ze in de steek worden gelaten, ze worden voor de rest van hun leven in de steek gelaten.

Als iemand op jonge leeftijd al minimaal drie verkrachtingen heeft gepleegd en anderen nemen het initiatief tot aanhouding bij een volgende aanslag, dan is het voor velen een feit dat ze moeten optreden en geen gevoel. Ze worden namelijk in de steek gelaten.

En dat allemaal door “De letter van de wet”. Want dat is het meest gehanteerde argument van lieden die zo ‘behulpzaam’ zijn richting criminelen. Men heeft het zelden over de geest van de wet, maar altijd over de huidige letters.

Stel, u heeft een dochter. Ze is 17 jaar (kan uiteraard ook een andere leeftijd zijn), ze is levenslustig, rookt en drinkt niet, ze is met een gedegen opleiding bezig, omdat ze later arts wil worden. Dagelijks moet ze 12 kilometer fietsen naar en van school en ze heeft sinds enige tijd een vriendje. Kortom, de wereld ligt voor haar open. En dan komt de dag, dat ze van haar fiets wordt gesleurd, met geweld tegen de grond wordt gedrukt, wordt ontkleed, verkracht en vermoord door middel van een aantal messteken.

Het is nu een jaar later en de dader is nog steeds niet gepakt. Er zijn in de omgeving ondertussen nog 5 meisjes verkracht, waarvan er twee zijn vermoord en ook hiervan loopt/lopen de dader/daders nog steeds vrij rond. Dan komt de dag dat u ’s avonds laat getuige bent van een aanranding bij u in de buurt. U ziet het gebeuren, mede door een in de berm liggende fiets, in het licht van uw koplampen.

U maakt een noodstop, springt uit de auto, stort zich op de verkrachter en knijpt hem de keel dicht. Als de dader begint te verslappen, geeft u hem weer wat lucht. Het slachtoffertje, ze blijkt 15 jaar te zijn, belt met uw iPhone de politie. De ‘aanrijtijd’ bedraagt 27 minuten. De dader spartelt heftig tegen en u verkoopt hem enkele stevige klappen voor z’n kanis en sist dat hij zich gedeisd moet houden.

En dan nu het vervolgtraject. De dader blijkt 24 jaar te zijn, uit een ver land te komen met het beeld dat meisjes/vrouwen ook in ons land gebruiksartikelen zijn. Zijn advocaat zal verklaren dat u zich niet aan de letter van de wet heeft gehouden. U heeft bij de ‘aanhouding’ namelijk buitenproportioneel geweld gebruikt en daarvoor moet u volgens de letter van de wet worden gestraft.

U verklaart dat u na de dood van uw dochter elke dag weer denkt aan die gruwelijke slachtpartij waardoor u uw dochter heeft verloren en dat de dader waar het nu over gaat, nog blij mag zijn dat u hem niet de strot definitief hebt dichtgeknepen. Staande houden zonder geweld? Buitenproportioneel gehandeld? Het recht niet in eigen hand nemen? Overlaten aan de rechter? Waar heeft die gek (de advocaat) het over, denkt u bij uzelf.

Dagelijks worden er wetten/regels ingevoerd, aangepast dan wel afgeschaft. Wat gisteren was toegestaan is morgen verboden en omgekeerd. De letters van de wet zijn in heel veel gevallen uiterst flexibel en zo glad als een paling. Alleen als het gaat over misdadig, dodelijk geweld, of gewelddadige aanslagen op uw persoonlijke levenssfeer, verandert er nauwelijks iets.

240 uur ‘werkstraf’ voor het doodrijden van drie mensen, blijkt nog steeds heel gewoon te zijn. Je kunt in ons land op jonge leeftijd al enkele mensen hebben vermoord en toch weer vrij rondlopen. En steeds hebben de juristen het dan over ‘de letter van de wet’.

Als u probeert een moord dan wel verkrachting te voorkomen, dient u zich aan de letter van de wet te houden, punt uit! U dient eerst op vriendelijke toon aan de dader te vragen of hij zijn pompende bewegingen wil staken, van het kermende, half bewusteloze meisje af wil gaan en zich vrijwillig door u laat vastbinden met behulp van de sleepkabels die u in de kofferbak heeft liggen, zodat u hem aan de politie kunt overleveren.

De ‘letter van de wet’ is in een toenemend aantal gevallen ongeloofwaardig geworden. De ‘letter van de wet’ lijkt alleen in het belang te zijn van de daders. De slachtoffers en nabestaanden krijgen nog steeds levenslang. En dat is geen gevoel maar een feit! 

Nee, het spelen voor eigen rechter kan nooit de bedoeling zijn. Maar om aan de hand van uiterst sluwe teksten recht te praten wat krom is, ook niet. De ‘letter van de wet’ is in veel gevallen duidelijk aan herziening toe. Herziening die ook meer recht doet aan het levenslange leed dat de achterblijvende, nog levende slachtoffers en nabestaanden nu dienen te ondergaan. En zo lang dat niet gebeurt, zal de drang om als eigen rechter op te treden, steeds groter worden.

 

 

Tags: , ,

Laat een reactie achter