Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

D66

Het is zaterdagmorgen, 6 oktober en ‘straks’ begint in Den Bosch het D66-congres. De partij heeft afwisselend te maken met hoogte- en dieptepunten. Zoals het er nu uitziet, dus vóór het congres is begonnen, is het D66-karretje op de politieke rollercoaster met een forse snelheid op weg naar beneden.

Als één van de mensen aan wie periodiek wordt gevraagd om gevolg te geven aan het democratische recht om te stemmen, volg ik met enige interesse de (wan)daden van de verschillende politieke partijen. Maar al te vaak word ik geconfronteerd met juist een gebrek aan daden dan wel daadkracht. Het aantal politieke partijen is toegenomen en het taalgebruik van de politieke prominenten is steeds wolliger geworden.

Democraten 66, zoals de partij voluit heet, is van oorsprong een Nederlandse politieke partij van sociaal-liberale signatuur (Wikipedia). Hans (H.A.F.M.O.) van Mierlo (1931-2010) was in 1966 één van de initiatiefnemers/oprichters.
De sociaal-liberale vlag die bij D66 de lading moet dekken, heb ik altijd wat vaag gevonden. Je eet wel vlees maar bent ook een beetje vegetarisch.

D66 koesterde een aantal ‘kroonjuwelen’ zoals de gekozen burgemeester, de gekozen premier, het districtenstelsel, het dualisme en het referendum. Met name het referendum is inmiddels door de partij om zeep geholpen. Volgens Alexander Pechtold zou het volk daar te dom voor zijn, of de materie is te moeilijk, of ‘ze’ zouden het niet begrijpen. Andere kroonjuwelen leiden een slapend bestaan of liggen te verpieteren.

Ooit heb ik een raadslid gekend (hij is helaas overleden) dat lid was van het toenmalige GPV, wat nu de CU is. Hoewel ik niet-kerkelijk ben of was, had ik veel bewondering voor deze man. Hij wist haarfijn uit te leggen dat hij er niet alleen zat voor zijn christelijke achterban, maar dat er ook mensen in ‘zijn’ gemeente woonden met andere opvattingen en dat hij daar terdege rekening mee had te houden.

Hij kon haarfijn uitleggen dat hij bij zijn ambtsaanvaarding de eed had afgelegd om de belangen van alle inwoners te behartigen en dat hij niet alleen de belangen moest dienen van de GPV stemmers. Ondanks de verschillende opvattingen was het altijd een genoegen om naar deze ‘volksvertegenwoordiger’ te luisteren. De man was in staat je te laten nadenken. Zo vind je ze tegenwoordig nog nauwelijks.

Van de sociaal-liberale D66 cultuur kan ik eerlijk gezegd weinig ontdekken. Ik zie wel een partij die fanatiek vóór de EU stemt en groener wil zijn dan groen, maar via opperhoofd Pechtold steeds weer laat weten geen boodschap te hebben aan de menig van andersdenkenden. Alexander Pechtold heeft de partij dan wel naar de huidige 19 zetels gebracht, maar door zijn arrogante, wijsneuzerige, betweterige, narcistische, pedante en verwaande houding jaagt hij zijn partij weer richting de afgrond.

Hij wordt daarbij driftig geholpen door Sigrid Kaag, die heeft opgemerkt een ‘onbeschroomd geloof’ in de EU te hebben en Kajsa Ollongren die blijkt te gruwen van het ‘populisme’ van wijlen Pim Fortuyn, Geert Wilders en Thierry Baudet. Ooit was Alexander veilingmeester, maar tegenwoordig is hij een meester die met een orgastisch genoegen anderen de maat neemt, vervolgens de les leest en ze met het grootste genoegen afbrandt. Alexander z’n eigen ‘pasvorm’ mag evenwel nimmer onderwerp van gesprek zijn.

Een geschonken appartement hier, een vriendinnetje hier dan wel gratis reisje naar Oekraïne daar; het zijn allemaal zaken waar ‘het volk’ niets mee heeft te maken. Zij behoren volgens Alexander allemaal tot zijn privéwereld. Dat kan misschien wel waar zijn, maar het wordt wat moeilijker te accepteren als je anderen voortdurend de maat neemt. In mijn ogen is Alexander de grootste politieke gladjanus geweest die ik in vele jaren heb meegemaakt.

Anders gezegd, de geloofwaardigheid van Alexander en ook van zijn partij was en is ver te zoeken. Maar dat geldt ook voor diverse andere partijen. Enige weken geleden zag ik de aardige ex-D66 parlementariër Jan Terlouw (86) in een tv-programma van MAX. Daarin hoorde ik Jan zeggen dat er minder verschil moet komen tussen arm en rijk. Dat is natuurlijk een prachtige opmerking, zeker als je zelf over een smak geld beschikt.

Want Jan is wel eigenaar van een schitterend landgoed met daarop een schitterend onderkomen. Ik heb Jan echter geen suggesties horen aandragen hoe hij denkt die kleinere inkomensverschillen te realiseren. Gaat hij daartoe een deel van zijn vermogen beschikbaar stellen? Maar zoals gezegd, Jan is best wel een aardige man en schrijver van onder meer kinderboeken.

‘Een aardige man’ is geen benaming die ik zou verstrekken aan salonsocialist Marcel van Dam (80). Ook een grootgrondbezitter en ook rijk. Maar in tegenstelling tot Jan is Marcel met zijn gebral een uiterst irritant mens. Een man die tijdens zijn vele jaren durend geleuter over de arme arbeider, die hij steevast Jan Splinter noemde, alleen maar rijker werd.

Het is inmiddels zaterdagmiddag, even over vijf. Aan het eind van het D66-congres maakte Alexander Pechtold bekend, dat hij uit de politiek stapt. Voor mij totaal geen verrassing. Dinsdag vertrekt hij uit de Tweede Kamer. Zijn vrienden zullen dat betreuren, maar er zijn ook velen, waaronder ik, die zijn beslissing zullen toejuichen. We zullen zien, wat D66 zonder Alexander Pechtold terug kan winnen aan geloofwaardigheid en hoe het nu verder gaat met de verkwanselde kroonjuwelen.

Tags: , , ,

Laat een reactie achter