Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Brijtaal – 5

Minister van Buitenlandse Zaken, Halbe Zijlstra (VVD), blijkt te hebben gelogen (onder meer te lezen in De Telegraaf en Elsevier 12/2). Hij heeft ooit verklaard dat hij in 2006 een gesprek heeft gehad met Vladimir Poetin in diens Russische datsja.

Nu blijkt dat Halbe dat heeft verzonnen. Hij heeft de door hem verzonnen gegevens van een ander gehoord en om die persoon te beschermen, heeft hij het doen voorkomen alsof hij zelf de gesprekspartner was van Poetin.
Dat is althans de verklaring van Halbe.

Leugens dus. Maar u weet inmiddels dat leugens in de politiek altijd een andere benaming krijgen. Halbe noemt zijn verzonnen flutverhaal nu ‘onverstandig’. Ook zijn politieke vrienden lijken er niet mee te zitten.

“Voor ons is de politieke inhoud van wat er destijds gezegd is belangrijker dan hoe die tot ons gekomen is“, aldus partijgenoot Han Ten Broeke. Hier is dus weer eens sprake van een stevig staaltje brijtaal.

In 2006 maakte ik, samen met mijn vrouw, een rondreis door het westen van Canada en de Verenigde Staten. Het was half september en de weersomstandigheden waren fantastisch. In de omgeving van Bellingham stopten we bij een wegrestaurant om de inwendige mens te versterken. Enkele seconden na onze binnenkomst, stapten drie mannen binnen, waarvan één was getooid met een lichtblonde kuif.

Of ze bij ons aan tafel mochten zitten? Wij vonden dat goed en nadat de koffie was geserveerd en de lunch was besteld, vroeg de blonde man waar wij vandaan kwamen. The Netherlands? Fantastisch; dat was toch de hoofdstad van Amsterdam? Hij bestelde een superburger, want dat was zijn lievelingskostje. De beide andere mannen hielden zich wat op de vlakte en keken voortdurend om zich heen. Ze hielden het bij Cola Light.

De blonde kuif stelde zich voor als Donald en hij bleek niet geheel onbemiddeld te zijn. Hij wilde zelfs een restaurantketen opzetten in ‘The Netherlands’ en of we hem wat meer informatie konden verschaffen over ‘The Netherlands’. Kortom, het was een hartelijke ontmoeting en hij stond erop onze lunch te betalen. Gewoon een aardige kerel.

Als we weer eens in de Verenigde Staten waren, bijvoorbeeld in New York, dan moesten we hem naar even bellen. Want daar beschikte hij over diverse hotels. Hij gaf ons z’n kaartje waar de naam ‘Donald Trump – investor’ op stond.

Een daverende onweersklap maakte mij wakker en ik dacht nog even terug aan die bizarre droom. Het had zo realistisch geleken. Ook al omdat we in 2006 het genoemde gebied echt hebben bezocht.

Laat ik nu twee jaar geleden de Donald uit mijn droom op de televisie zien. De man is inmiddels de president van de Verenigde Staten. En Halbe Zijlstra is nu ‘onze’ minister van Buitenlandse Zaken. Ik herinnerde mij ook, dat ik ooit eens een verhaal had gelezen dat sterk leek op mijn droom van die ontmoeting in dat wegrestaurant, even buiten Bellingham.

Nu zou ik Halbe en zijn collega minister van Economische Zaken, Eric Wiebes, natuurlijk kunnen bellen met de spectaculaire boodschap, dat Donald stevig in ons land wil investeren en dat hij mij dat persoonlijk heeft verteld.

Want vrij vertaald (volgens de visie van Han ter Broeke) komt het er op neer, dat de boodschap belangrijker is dan de boodschapper.

Natuurlijk blijft mijn droom een droom. Zou ik die droom toch presenteren als de waarheid, dan is de kans groot, dat ik zou worden opgepakt en vervolgens zou worden ontmaskerd als leugenaar, fantast, duimzuiger of luchtfietser.

Bij politici werkt dat echter iets anders. Ze mogen liegen dat ze barsten, kunnen vervolgens gewoon in functie blijven en krijgen bij vertrek ook nog een behoorlijk zak met geld mee. En dat laatste is helaas geen droom.

 

Tags: , , , , ,

Laat een reactie achter