Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

Brijtaal – 1

Het speelde al enige tijd door mijn hoofd. Een opsomming van min of meer onbegrijpelijke letterverbindingen waarmee met name politici en juristen graag duidelijk willen maken hoe onduidelijk ze eigenlijk zijn.
Ik ben dat ‘brijtaal’ gaan noemen.

Hak de teksten dan wel uitdrukkingen in stukjes, verplaatst de letters en vorm er nieuwe woorden/uitdrukkingen van. Anders gezegd; hoe kunnen we op het verkeerde been worden gezet en hoe kan men recht praten wat krom is.

Eigenlijk ben je taalkundig bewust aan het breien (werkwoord) met als resultaat een onherkenbare brij (zelfstandig naamwoord). Ik heb al diverse malen geschreven over het verhullende taalgebruik van politici en juristen. Maar telkens als je denkt, dit is toch wel het uiterste, blijkt er weer een overtreffende trap te bestaan. De afgelopen dagen volgde ik via de media de ‘affaire Camiel Eurlings’.

Ooit was Camiel ‘onze’ minister van Verkeer en Waterstaat en promoveerde vervolgens tot eerste man bij Air France-KLM. Hier moest hij al na korte tijd weer vertrekken (met een half miljoen euro ontslagvergoeding). De benoeming van Camiel werd door de directie achteraf een ‘inschattingsfoutje’ genoemd.

Ook kreeg Camiel in die periode verkering met Tessa Rolink. Deze relatie duurde maar kort, want Tessa heeft Camiel aangeklaagd wegens ernstige mishandeling en de relatie bestaat uiteraard niet meer. Op 23 februari 2016 meldt het magazine Quote, dat volgens een goed ingelichte bron Tessa herstellende is van de verwondingen die Eurlings haar toebracht.

En nu worden we weer geconfronteerd met een vorm van ‘brijtaal’. Volgens de advocaat van Camiel is er slechts sprake van ‘eenvoudige mishandeling’, want er is immers geen blijvende schade? Dat moet ik even verwerken; ‘eenvoudige mishandeling’. Hoezo eenvoudig? Mishandelen wil volgens Van Dale zeggen: lichamelijk kwaad doen, kwellen, toetakelen, afranselen. Keuze genoeg zou ik zeggen.

Maar in het ‘geval’ van Camiel moeten we dus kiezen uit eenvoudig kwaad willen doen, eenvoudig kwellen, eenvoudig toetakelen en/of eenvoudig afranselen. Want het is immers allemaal hersteld? Sla je iemand dood, dan is er dus sprake van blijvende schade, maar breek je hem/haar alleen de benen, wat vervolgens weer geneest, dan is het slechts ‘eenvoudige mishandeling’. Je moet maar durven.

Een vorm van brijtaal is ook ‘positieve discriminatie’, want dat is in alle gevallen negatief voor hem/haar die wordt afgewezen. En wat te denken van ‘kleine criminaliteit’. Criminaliteit wil volgens Van Dale zeggen: het begaan van misdaden. En een misdaad kan zijn: geweldsmisdrijf, gruweldaad, halsmisdaad, levensdelict, oorlogsmisdaad, terreuractie of een zedenmisdrijf.

In de politieke en juridische wereld heeft men dan weer de behoefte om dat te verkleinen. En daar dienen wij dan ook nog begrip voor op te brengen. Nou, mooi niet! Een vrouw is zwanger of ze is het niet. Ze kan niet een beetje zwanger zijn of gaan schijnzwangeren (pseudocyesis), ook al heeft ze alle symptomen van zwangerschap; zonder vrucht is ze het pertinent niet.

Er bestaan ook opvattingen waarin wordt gesteld, dat wij niets hebben te maken met iemand z’n privĂ©leven. Er worden dan personen bedoeld met publieke functies. Als ze hun werk maar goed doen, is dan de algemene dooddoener. Dat is natuurlijk een uiterst naĂŻeve gedachte. Als een politicus er een pedofiele ‘hobby’ op nahoudt, maar z’n werk wel goed doet, zal hij toch met de grootst mogelijk spoed moeten vertrekken.

Vanwege de misdadige kanten van zijn ‘hobby’, is zo’n man ook nog eens gemakkelijk te chanteren. Alle personen met een publieke functie dienen van onbesproken gedrag te zijn. Dat weten ze bij het aanvaarden van hun ambt. Maar het lijkt er sterk op, dat politici en/of andere personen met een publieke functie en die op welke wijze dan ook de fout ingaan, gebruik kunnen maken van een onvoorstelbare hoeveelheid teksten uit de pan met verhullende brijtaal.

Het is verbijsterend hoe gemakkelijk hooggeplaatste figuren via macht en aanzien en met behulp van de voor hen geschreven brijtaal vaak straffeloos kunnen wegkomen met hun destructieve handelingen en fantasieën.

Hoe het met de geest is gesteld van Camiel weet ik niet, en of hij bepaalde fantasieĂ«n najaagt weet ik ook niet. Maar door te proberen brijtaaltermen als ‘eenvoudige mishandeling’ aan ons te verkopen als iets waar we eigenlijk probleemloos overheen moeten stappen, past hij voor mij in geen enkele publieke functie.

De voormalige minister van Verkeer en Waterstaat die graag de gevleugelde uitspraak gebruikte: “De schop moet in de grond.” Wellicht beter om die uitspraak nog vóór de Olympische Winterspelen te wijzigen in: “Camiel Eurlings, bestuurslid van het NOC*NSF, een schop onder z’n kont.

Deze suggestie moet zelfs voor Camiel duidelijk zijn, want ik heb geen enkel brijtaal-woord gebruikt.

Tags: , , ,

Laat een reactie achter