Welkom bij Burgergazet

Niks vernielen hier

Leden login

Wachtwoord vergeten?

25 jaar geleden…

pcsystem(Bijna) alle aandacht is deze week gericht op de val van ‘De Muur’, vandaag 25 jaar geleden. Aan een bizarre periode kwam een eind. De grauwe DDR met extreme, vooral geestelijke, onderdrukking bestond niet meer. Vrij reizen was weer mogelijk. Veel slachtoffers zijn in die DDR-tijd gevallen bij hun vluchtpogingen naar het Westen en veel slachtoffers vielen door toedoen van de Stasi, de geheime dienst die sterk werd beïnvloed door de Russische KGB.

“Nadenken over wat je zegt, maar blijven zeggen wat je denkt”, was in de DDR onmogelijk. Je mocht niet zelfstandig denken en zeker mocht je geen andere geluiden voortbrengen dan de opvattingen die door het Politbureau werden voorgeschreven. Andersdenkenden riskeerden jarenlange gevangenisstraffen.

“Dat nooit weer”, werd op die negende november gescandeerd door miljoenen mensen. En toch hebben we nu, 25 jaar later, te maken met een andere Russische maniak, die zo maar grote delen van Europa kan annexeren en dat blijkbaar ook van plan is. Overigens, “Dat nooit weer”, blijkt uit de geschiedenis regelmatig wéér te gebeuren. Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog (1918), die 100 jaar geleden begon, werd dat ook geroepen en dezelfde woorden hoorden we ook aan het eind van de Tweede Wereldoorlog in 1945. En dan heb ik het nog maar niet over vroegere tijden.

1989, een gedenkwaardig jaar, zoals trouwens elk jaar wel op de een of andere manier gedenkwaardig is. Men herdacht, dat het een jaar was geleden, dat boven het Schotse Lockerbie een Boeing 747 (vlucht Pan Am 103) ontplofte. 270 mensen vonden hierbij de dood. Zo’n walgelijke, onvoorstelbare misdaad zou eigenlijk ook nooit meer moeten plaatsvinden. Toch hebben we inmiddels 11 september 2001 beleefd (2996 doden) en is vlucht MH-17 onlangs uit de lucht geschoten (298 doden).

De geschiedenis is als leerschool dus totaal ongeschikt. Ook maakt de geschiedenis van onze politici geen betere bestuurders. Op 6 september 1989 vonden er in ons land verkiezingen plaats. Enkele cijfers: Het CDA behaalde 54 zetels, PvdA 49, VVD 22, D66 12 en de SP 0.

Op 7 november 1989 viel het kabinet Lubbers ll als gevolg van een VVD-motie tegen verlaging van de reiskostenvergoeding. Als we nu, 25 later, naar de handelwijze van de VVD kijken, dan zien we een rare kwibus die de reiskosten van de automobilisten alleen maar wil verhogen. Zo maar enkele bestuurders uit 1989; Elco Brinkman, Rudolf de Korte, Frits Bolkestein, Neelie – toen nog – Smit-Kroes en Wim Deetman. Wim hield zich bezig met onderwijs en dat resulteerde in een ‘slogan’ op een viaduct over de A12 bij Ede, met de tekst: “Deetman, lik m’n reet man”.

Na de val van Lubbers ll, gingen we dus door met Lubbers lll. De VVD was ingeruild voor de PvdA. Dat was de tijd van Jan Pronk, Aad Kosto, Wim Kok, Hijgende Hedy d’Ancona, ‘mastodont’ Ien Dales en ‘dienstweigeraar’ (wat hij zelf altijd heeft ontkend, hij noemde het uitstel wegens studie) Relus ter Beek als minister van Defensie.

Ik werkte op m’n eerste computer. Een Vendex Headstart zonder harde schijf (toentertijd 10 Mb). Je gegevens bewaarde je op zogeheten floppy’s van ruim 5 inch. Op één zo’n floppy kon je wel 300 Kb kwijt. Dat was genoeg voor een compleet boekwerk. Ik stelde mij zo voor, dat pakweg 100 van die floppy’s voor de rest van mijn leven voldoende moesten zijn. Zelden heeft mijn voorstellingsvermogen mij zo in de steek gelaten.

Over enkele weken kunnen we 2014 afsluiten. Mijn goede vriend Jaap heeft al opgemerkt, dat ons kabinet niet sociaal, niet liberaal maar puberaal is. We hebben een alleraardigste minister van Defensie. We zien leuke foto’s van haar uit Afrika, waar zij arme kindertjes over de bol strijkt, terwijl we in Nederland nauwelijks nog iets kunnen verdedigen.

Mevrouw Ploumen besteedt ons belastinggeld aan wat zij ontwikkelingssamenwerking noemt, terwijl er van samenwerking helemaal geen sprake is. De premier probeert onderste stenen boven te halen en weet als geen ander, dat al die stenen voor hem te zwaar zijn.

Met een immer grijnzend gelaat vindt hij al die ‘ophef ‘ over de zorg maar gezeur van de media en fietst vervolgens gezellig met zijn Australische collega Tony Abbott in Canberra. Zijn vriend Samsom van de PvdA blijft maar roepen, dat we ‘eerlijk’ moeten delen, terwijl de rijke socialisten steeds rijker worden en het gepeupel bijkans huilend het gelag moet betalen.

Over de familie Van Rijn (vader, moeder (in zorginstelling WZH)) en zoon (‘onze’ staatssecretaris) zal ik het maar niet meer hebben, behalve mijn verbijstering over de uitspraken van ethicus Heleen Dupuis in het tv-programma van Jeroen Pauw deze week.

Zij merkte onder meer op, dat het dramatisch is, wat er heeft plaatsgevonden in zorginstelling WZH, waar de moeder van staatssecretaris Van Rijn verblijft, maar dat het hier gaat om ‘beeldvorming’ en niet over feiten. Ze durft evenwel ook niet te zeggen, dat vader Van Rijn heeft gelogen. Als je zo je eigen ‘feiten’ meent te moeten construeren, verdien je het niet om serieus te worden genomen, terwijl ik 25 jaar geleden beduidend positiever over haar dacht.

25 jaar geleden had ik nooit kunnen en durven denken, dat ik mogelijk nog eens zou moeten ‘vechten’ voor het door mij betaalde recht op verzorging (zo ik daar ooit aan toe zou zijn).

Ook na 25 jaar kunnen we weten, dat het water van de Rijn (nee, niet van de staatssecretaris) eerder vanaf de Noordzee richting de Alpen stroomt, dan een politicus die zijn/haar excuus aanbiedt voor al die misstanden die door zijn/haar geklungel en gebrek aan kennis zijn ontstaan.

25 jaar na mijn eerste Vendex Headstart computer heb ik nu wel de mogelijkheid om met één druk op het scherm van mijn iPad mini Retina een perfecte beeld- en geluidsverbinding tot stand te brengen met wie dan ook, waar hij/zij zich op de wereld ook bevindt, terwijl onze volksvertegenwoordigers steeds onzichtbaarder worden.

Tags: , ,

Laat een reactie achter